II SA/Łd 1030/06

Dnia 28 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (Dz.U. z 200r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku mieszkalnym położonym w Ł. przy ul. A oznaczonej jako działka o nr ewidencyjnym 25/12, obręb [...]. Po rozpoznaniu wniosku M. Ż. z dnia 8 maja 2006 roku o wznowienie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. N. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku mieszkalnym położonym w Ł. przy ul. A, postanowieniem z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 w związku z art. 149 k.p.a. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Z. N. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku mieszkalnym położonym w Ł. przy ul. A. W wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. działając w oparciu o przepis art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. uchylił decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Z. N. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku mieszkalnym położonym w Ł. przy ul. A i orzekł o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę instalacji gazowej i przyłącza gazowego do budynku. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji wniesionego przez Z. N., decyzją z dnia [...], nr [...], znak [...] Wojewoda [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...], nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Z. N. pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazu w budynku mieszkalnym położonym w Ł. przy ul. A. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż strona wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zgodnie zaś z treścią art. 28 ustawy – Prawo budowlane, stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Po pojęciem natomiast "obszaru oddziaływania obiektu" należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu (art.3 pkt 20 ustawy – Prawo budowlane). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że M. Ż. jest właścicielem działki sąsiedniej, jednak planowana inwestycja polegająca na budowie wewnętrznej instalacji gazowej wewnątrz obiektu wraz z przyłączem w żaden sposób nie oddziaływuje na działkę skarżącego, ponieważ z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że budynek, w którym planowana jest budowa wewnętrznej instalacji gazowej usytuowany jest w północnej części działki oznaczonej nr ewidencyjnym 25/12, natomiast nieruchomość należąca do skarżącego oznaczona jako działka o nr ewidencyjnym 95/22 nie jest zabudowana, przylega do nieruchomości inwestora od strony południowej, a odległość od budynku, którym planowana jest inwestycja wynosi około 50 m. Od powyższej decyzji M. Ż. wniósł odwołanie, w którym podnosząc zarzut naruszenia art. 10 k.p.a poprzez nie przedstawienie do wglądu akt sprawy, a przez to pozbawienie możliwości składania wniosków i zajęcia stanowiska w sprawie, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazał, że w niniejszej sprawie brak jest postanowień dotyczących wniosków złożonych w dniu 7 kwietnia 2006 roku i nie ujawniono wszystkich wniosków w sprawie lokalizacji planowanej inwestycji, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zaakcentował, że rurociąg znajduje się w odległości około od 3 do 5 m od granicy działki, a nie 50 m, jak twierdzi organ pierwszej instancji orzekający w sprawie. Przyłącze gazowe zlokalizowane jest bezpośrednio przy budynku wznoszonym na podstawie pozwolenia na budowę wydanego przez Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], które nie ujawnia charakterystyki działalności, nie rozwiązuje gospodarki ściekowej i narusza prawo własność poprzez brak uzgodnienia zakresu i sposobu likwidacji trzech rurociągów widniejących na mapie. Podkreślił ponadto, że Prezydent Miasta Ł. chcąc pozbawić możliwości zgłoszenia wniosków dowodowych i udziału w postępowaniu wydał decyzję w dniu [...], nr [...] przed uprawomocnieniem się decyzji Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], znak [...]. Decyzją z dnia [...], nr [...], znak [...] Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podtrzymując argumentację zawartą w decyzji Prezydenta Miasta Ł. podniósł odnosząc się do definicji "obszaru oddziaływania obiektu" zawartej w art. 3 pkt 20 ustawy – Prawo budowlane, że w niniejszej sprawie obszarem oddziaływania dla wewnętrznej instalacji gazowej będzie budynek, w którym zostanie zamontowana, zaś dla przyłącza gazowego wskazanego projekcie zagospodarowania terenu – część działki o nr ewidencyjnym 25/12, przez którą przebiega projektowane przyłącze i która nie graniczy z działką skarżącego, a więc nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. W skardze skierowanej do sądu administracyjnego skarżący – M. Ż. podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Dodatkowo wskazał, że budynek, w którym ma być wykonana instalacja gazowa w projekcie zagospodarowania terenu według Wojewody [...] oznaczony został jako "istniejący budynek gospodarczy objęty projektem adaptacji na cele mieszkaniowe i pomocniczo – rekreacyjne" podczas gdy wskazana funkcja pomocniczo – rekreacyjna" nie występuje w decyzji o warunkach zabudowy i jest sprzeczna z wydanym w dniu [...] pozwoleniem na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 8 maja 2007 roku skarżący – M. Ż. zawarł oświadczenie, że wycofuje skargę wniesioną na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie zachodziła jednak konieczność wyrokowania, gdyż zaistniały postawy do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi co do zasady wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie skarżący – M. Ż. w piśmie procesowym z dnia 8 maja 2007 roku zawarł oświadczenie, że cofa skargę wniesioną na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...]. Zgodnie natomiast regulacją zawartą w treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, iż z okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa lub była z innych przyczyn niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji postanowienia.