II SA/Łd 1033/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. i S. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę T. M. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu [...] T. i S. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi osobiście sporządzoną i podpisaną skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki ogrodzenia międzyposesyjnego z płyt prefabrykowanych betonowych pomiędzy działkami nr [...] w miejscowości W. o wysokości powyżej 220 cm. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] skarżący zostali zobowiązani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 złotych oraz nadesłania odpisu skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi /zarządzenie k. 1 - 2 akt sprawy/. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu S. M. w dniu 6 grudnia 2007 roku, natomiast T. M. przez awizo w dniu 20 grudnia 2007 roku. W dniu [...] wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek S. M. o przyznanie prawa pomocy zakresie częściowym poprzez zwolnienie go z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do wniosku skarżący dołączył dwa odpisy skargi. Pomimo upływu zakreślonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nałożony zarządzeniem na T. M. obowiązek w tym zakresie nie został przez nią wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.[..]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie z art. 214 § 2 zd. 1 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przedmiotowej sprawie skarżący zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] zostali zobowiązani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 złotych oraz nadesłania odpisu skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. S. M. odebrał wezwanie w dniu 6 grudnia 2007 roku, natomiast wezwanie dla T. M. zostało uznane za doręczone w dniu 20 grudnia 2007 roku w sposób zastępczy, określony w art. 65 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem do doręczeń pism przez pocztę stosuje się tryb doręczeń dla pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Stosownie zaś do treści § 9 ust 1 pkt 1 i ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 roku w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym /Dz.U. Nr 62, poz. 697 ze zm./, niedoręczona przesyłka oczekuje na stronę w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (w międzyczasie strona jest ponownie zawiadamiana o nadejściu przesyłki). Po upływie powyższego terminu należy więc uznać, iż adresat miał możliwość zapoznania się z treścią przesyłki /por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, WP LexisNexis, Warszawa 2005, s. 320/. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, iż skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, jak również nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, a zatem nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. Należy bowiem wyjaśnić, iż w sytuacji, gdy skarga została wniesiona przez obojga skarżących stosownie do treści art. 214 p.p.s.a. obowiązek uiszczenia wpisu sądowego w przedmiotowej sprawie spoczywa na wszystkich skarżących solidarnie. Powyższe oznacza, że do uiszczenia wpisu sądowego w należnej wysokości zobowiązani byli oboje skarżący wspólnie, jak i każdy z nich z osobna, a zapłata wpisu przez jednego z nich zwalniała z tego obowiązku drugiego. Sytuacji tej nie zmienia fakt złożenia przez S. M. wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż nie wyręcza on tym skarżącej z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, bądź konieczności osobistego wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznanie stronie jedynie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Ustawa nie przewiduje także w tym zakresie możliwości działania Sądu z urzędu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu. J.S.