II SA/Łd 1033/14

Dnia 22 stycznia 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D.Ż. na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przyznać adwokatowi J,H,, prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A, kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi J.H. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. lf II SA/Łd 1033/14 Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo adwokata J.H. z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 listopada 2014 r., II SA/Łd 1033/14 o odrzuceniu skargi D.Ż. na decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. W ww. piśmie zawarte było oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Uwzględniając powyższy wniosek stosownie do przepisu § 19 pkt 1 w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461), w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. Odnosząc się zaś do żądania wnioskodawcy przyznania wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej, należy stwierdzić, że nie zostało ono uzasadnione ani nakładem pracy, ani z powołaniem się na inne okoliczności. Również referendarz nie dopatrzył się podstaw do podwyższenia stawki minimalnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wobec powyższego wniosek przyznania wynagrodzenia w wyższej wysokości nie mógł zostać uwzględniony. lf