II SA/Łd 1033/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy częściowego zwolnienia z opłaty za pobyt w centrum rehabilitacyjno-opiekuńczym postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 1033/16 Uzasadnienie A.L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy częściowego zwolnienia z opłaty za pobyt w centrum rehabilitacyjno-opiekuńczym. Ze złożonego wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje w ośrodku rehabilitacyjno-opiekuńczym. Wnioskodawca uzyskuje rentę inwalidzką w wysokości 1068,50 zł, z czego część przekazywana jest na poczet kosztów pobytu w ośrodku (ok. 656,47 zł). Skarżący nie zadeklarował posiadania żadnego majątku ani oszczędności. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącego uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Jednocześnie z uwagi na fakt, że skarżący jest zwolniony od kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. zasadnym stało umorzenie postępowania z wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 249a p.p.s.a., gdyż w tej części orzekanie jest zbędne. Strona nie ponosi bowiem kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG