II SA/Łd 1036/10

Dnia 5 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o cofnięcie skargi w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania pomyłki pisarskiej postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Skargą z dnia 27 sierpnia 2010 r. J. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania pomyłki pisarskiej w Akcie Własności Ziemi z dnia 2 kwietnia 1974 r. nr [...] wydanym przez Komisję do Spraw Uwłaszczenia przy Naczelniku Powiatu w P. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. W dniu 19 października 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek J. K. o wycofanie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu. J. M. ----------------------- 1