II SA/Łd 1043/14

Dnia 6 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2015 roku sprawy ze skarg P. D. i J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić skarżącemu P. D. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 zł (dwieście) złotych, zaksięgowaną w dniu 25 listopada 2014 roku pod pozycją [...]; 3. zwrócić skarżącemu J. O. z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 zł (dwieście) złotych, zaksięgowaną w dniu 19 grudnia 2014 roku pod pozycją [...]. LS Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...], znak: [...], odmawiającą ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania hali produkcyjnej na halę produkcji paliwa alternatywnego wraz z odzyskiem odpadów w miejscowości W., na działkach nr ewid. 480/82, 480/97, 480/98, obręb geodezyjny W.. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wyjaśnił motywy podjętego rozstrzygnięcia. Na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargi do sądu administracyjnego złożyli P. D., którego skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 1043/14 oraz J. O., którego skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 1093/14. W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniosło o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 11 czerwca 2015r. sąd postanowił połączyć sprawy ze skarg P. D. i J. O. w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalej prowadzić sprawę pod sygn. akt II SA/Łd 1043/14. Ponadto sąd odroczył rozprawę z uwagi na usprawiedliwiony wniosek J. O. o jej odroczenie Pismem z dnia 21 lipca 2015r. Kolegium poinformowało sąd, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...], nr [...], odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla ww. przedsięwzięcia. W związku z powyższym wezwano skarżących do wypowiedzenia się, czy wobec wydania przez organ I instancji decyzji ponownej decyzji w przedmiotowej sprawie, nadal podtrzymują swoją skargę. Na ww. wezwanie odpowiedział jedynie P. D., który oświadczył, że wycofuje swoją skargę. Kolejnym pismem z dnia 13 października 2015r. Kolegium poinformowało, że decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...], nr [...], o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania hali produkcyjnej na halę produkcji paliwa alternatywnego wraz z odzyskiem odpadów w miejscowości W., na działkach nr ewid. 480/82, 480/97, 480/98, obręb geodezyjny W.. Na rozprawie w dniu 6 listopada 2015 roku P. D. podtrzymał oświadczenie o cofnięciu skargi. J. O. ponownie złożył wniosek o odroczenie rozprawy, załączając zaświadczenie lekarza sądowego usprawiedliwiające nieobecność. Sąd nie uwzględnił wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, albo gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przy tym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Zgodnie z treścią art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uwzględnienia cofnięcia skargi, jeżeli żądanie strony skarżącej w tym zakresie nie jest niedopuszczalne w świetle uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a. W niniejszej sprawie sąd uznał cofnięcie skargi przez P. D. za dopuszczalne. Cofnięcie skargi kwestionującej decyzję kasatoryjną, wobec wydania przez organy kolejnych rozstrzygnięć, ostatecznych w dacie orzekania przez sąd jest w pełni uzasadnione. Merytoryczne orzekanie przez sąd w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Nieracjonalna byłaby merytoryczna kontrola decyzji, która jedynie uchylała decyzję organu I instancji, organ ten zaś kolejną decyzję wydał i została ona utrzymana w mocy ostatecznym rozstrzygnięciem organu odwoławczego W takiej sytuacji uznać należy, iż zaskarżona decyzja została niejako skonsumowana, gdyż spełniła swoją rolę o tyle, że postępowanie zostało ponownie przeprowadzone i zakończone wydaniem ponownej decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Wydane po zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcia również mogą podlegać kontroli sądu, w razie zaskarżenia przez któregokolwiek z uczestników postępowania. Będą to jednak już nowe postępowania, bo choć dotyczyć będą tego samego wniosku inwestora, to kontroli podlegać będą w nich decyzje wydane po zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji SKO. Jak wiadomo sądowi z urzędu ponowna decyzja Wójta Gminy W. została utrzymana w mocy ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...]. Powyższy stan sprawy, zmieniony po wniesieniu skargi czyni bezprzedmiotowym postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie. Z tego też względu sąd nie uwzględnił wniosku J.O. o odroczenie rozprawy. Choć formalnie był on uzasadniony, zasady ekonomiki procesowej zadecydowały, że sąd przeprowadził rozprawę i wydał orzeczenie. Zgodnie z przepisami ustawy p.p.s.a. umorzenie postępowania mogłoby bowiem nastąpić również na posiedzeniu niejawnym, to jest prowadzonym bez udziału stron, wyznaczonym nawet w tym samym dniu, w którym sąd odroczyłby rozprawę z powodu J.O.. Postanowienie wydane na takim posiedzeniu zostałoby w tożsamy sposób uzasadnione, odpis takiego orzeczenia zostałby skarżącemu doręczony w tym samym trybie. Reasumując, nieuwzględnienie wniosku o odroczenie rozprawy w tej konkretnej sytuacji w żadnej sposób nie wpływa na uprawnienia strony skarżącej. W związku z tym sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach z mocy art. 232 i 225 p.p.s.a. a.tp.