II SA/Łd 1050/05

Dnia 11 stycznia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Referendarz Małgorzata Kowalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2006 roku sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n o w i ł: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. II SA/Łd 1050/05 UZASADNIENIE W dniu 15 grudnia 2004r. P. P. złożył w Urzędzie Miasta Ł. wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej kiosk handlowy, który miał być usytuowany przy ulicy A 303 na działce nr [...] obręb [...]. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. działając na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) który wprowadza możliwość zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2003r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zawiesił do dnia 15 grudnia 2005r. postępowanie administracyjne we wnioskowanym przez stronę zakresie tj. w odniesieniu do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ powołał się na treść Uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 października 2004r., Nr XXXVII/621/04, o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Ł. położonej w rejonie ulic A, B, C, D, E i F, obejmującego m.in. teren wnioskowanej inwestycji. Wskazał, iż plan taki w sposób ostateczny ustali przeznaczenie terenu oraz jego sposób zagospodarowania i warunki zabudowy, co pozwoli uniknąć lokalizacji małych obiektów handlowych w sposób chaotyczny i destrukcyjnie wpływający na układ urbanistyczny całego miasta. Z tych wszystkich względów organ administracji działając w ramach uznania administracyjnego zawiesił przedmiotowe postępowanie. W wyniku rozpoznania złożonego przez stronę zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Następnie Prezydent Miasta Ł. w dniu 17 czerwca 2005r. postanowił o zawieszeniu do dnia 15 grudnia 2005r. postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji P. P. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż ustawodawca w art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie zawarł przesłanek zawieszenia pozostawiając tę kwestie uznaniu organu administracyjnego. Organ zaś uznając za celowe i zasadne zawieszenie postępowania do czasu ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego wydał postanowienie w tym przedmiocie. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie po analizie, którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. Nie podzielając argumentów strony, organ podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący powołując się na treść art. 156 ust. 1 pkt 3 Kpa wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Uzasadniając podniósł, iż postanowienie z dnia 20 maja 2005r. jest decyzją kasacyjną a zatem ostateczną co w pełni uzasadnia wniosek o stwierdzenie nieważności aktów wydanych po dacie 20 maja 2005r. W odpowiedzi na skargę organ nie znajdując uzasadnienia dla argumentów strony wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy (por. postanowienie WSA z dnia 18 marca 2004r., III SA 1600/02, System Informacji Prawnej LEX, Nr 146542). Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym jest, iż P. P. zaskarżył do Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zawieszenia do dnia 15 grudnia 2005r. postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Co istotne określona w rozstrzygnięciu zaskarżonego postanowienia data 15 grudnia 2005r. jest również datą ważności tego postanowienia a zatem z upływem tej daty przedmiotowe postanowienie wygasa. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa m.in. z art. 162 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) decyzja administracyjna wygasa gdy 1) upłynie termin jej ważności, 2) stanie się bezprzedmiotowa i 3) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku i nie został on dopełniony w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z pierwszym z przypadków i w tej sytuacji organ administracji nie wydaje decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji zawierającej termin jej ważności, ponieważ każdy bez trudu może stwierdzić, czy taka decyzja jest jeszcze ważna (Wojciech Chróścielewski, Jan Paweł Tarno "Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi" Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis, Warszawa 2004r. strona209-210). Nie ma zatem wątpliwości, iż z upływem daty zakreślonej w rozstrzygnięciu zaskarżonego postanowienia, postanowienie to wygasa a co za tym, dalsze prowadzenie postępowania sądowego staje się bezprzedmiotowe. Nie istnieje bowiem możliwość prowadzenia postępowania sądowego w sprawie legalności zawieszenia w sytuacji gdy przesłał istnieć przedmiot sprawy a zatem wygasło postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.