II SA/Łd 1059/14

Dnia 3 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2015 roku sprawy ze skargi A. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu odwołania A. U., utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o odmowie umorzenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wraz z odsetkami. Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący: Marszałek Województwa [...] decyzją z dnia [...] orzekł o odmowie uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] o odmowie umorzenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych wraz z ustawowymi odsetkami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpoznaniu odwołania A. U., utrzymało w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. A. U. wniosła skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wnosząc o jej uchylenie. W motywach skargi jej autorka wskazała, iż podstawą nałożenia obowiązku zwrotu świadczeń rzekomo nienależnie pobranych świadczeń jest sam fakt możliwego uzyskania przez ojca dziecka świadczeń rodzinnych w innym kraju, a nie to czy świadczenia te rzeczywiście były przez niego pobrane. Małżonek skarżącej, mimo wykonywania zatrudnienia za granicą, nie otrzymał w chwili wydawania decyzji o obowiązku zwrotu jakichkolwiek świadczeń rodzinnych w Wielkiej Brytanii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia. Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 3 marca 2015 roku skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę wyjaśniając, że wniosek o zmianę ostatecznej decyzji o odmowie umorzenia złożyła nie posiadając wiedzy o przywróceniu terminu do wniesienia skargi na decyzję o odmowie umorzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona skarżąca może cofnąć skargę, co wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."). Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a. Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu. a.bł.