II SA/Łd 1061/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj, , , po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji postanawia: odrzucić skargę. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...]. Nr [...], wydaną na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.), odmówił M. K. przyznania uprawnienia do wyżej wymienionego świadczenia. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...], Nr [...] na podstawie art. 154 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr. 98, poz. 1071 z póź. zm.) oraz na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 pkt 2 lit.a i art. 4 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...]. W piśmie z dnia 19 kwietnia 2005 r. M. K. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie art. 154 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) oraz na podstawie art. 1 ust. 1 , art. 2 pkt 2 lit.a i art. 4 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ( Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) odmówił zmiany decyzji własnej z dnia [...] M.K. w dniu 23 czerwca 2005 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...]. , Nr [...] na podstawie art. 127 § 3 i 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) oraz na podstawie art. 2 i art. 4 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ( Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] Decyzję z dnia [...]. doręczono M.K. w dniu 5 września 2005 r.(zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 46 akt administracyjnych ). Na powyższą decyzję w dniu 7 października 2005 r. (data nadania skargi w UPT Ł. 1 listem poleconym Nr [...] – koperta – k. 31 akt sądowych) M.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - art. 54 § 1 ustawy. Zaskarżoną decyzję z dnia [...]. doręczono M.K. w dniu 5 września 2005 r. A zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł dla M. K. od dnia 6 września 2005 r. i upłynął w dniu 5 października 2005 r. Jak wyżej wskazano, skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 7 października 2005 r., więc po upływie powyższego terminu. Tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu z art. 53 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jak też wniosku takiego nie można wyprowadzić z treści skargi. W myśl art. 107 § 1 k.p.a. decyzja administracyjna, w stosunku do której może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oraz terminie i sposobie jej wniesienia. Termin w postępowaniu sądowo – administracyjnym, o jakim mowa w art. 53 ust. 1 powołanej wyżej ustawy jest terminem ustawowym. Niedotrzymanie tego terminu powoduje ujemne skutki procesowe – utratę prawa do skutecznego wniesienia skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). W tym stanie rzeczy skarga M.K., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w postanowieniu.