II SA/Łd 1061/09

Dnia 10 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2010 roku przy udziale --- sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie płatności bezpośrednich z tytułu wspierania działalności rolniczej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach rolnych; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja w części dotyczącej uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach rolnych nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od organu – Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego – J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich z tytułu wspierania działalności rolniczej na rok 2008, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] nr [...]. W trakcie przeprowadzonego postępowania ustalono, że J. K. złożył w dniu [...] w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. wniosek o przyznanie płatności na rok 2008, w którym zadeklarował do jednolitej płatności obszarowej (grupa upraw JPO) działki rolne o łącznej powierzchni 11,88 ha, w tym obszary zajęte pod uprawę trwałych użytków zielonych (grupa upraw JPO, TUZ) o powierzchni 2,47 ha, oraz do uzupełniającej płatności obszarowej (grupa upraw UPO) działki rolne o łącznej powierzchni 9,06 ha. Do wniosku strona dołączyła oświadczenie z wykazem działek ewidencyjnych, na których jest prowadzona uprawa pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa z dnia 20 kwietnia 2008 roku oraz podanie o uwzględnienie zwierząt przy ustalaniu powierzchni, do których przysługuje płatność zwierzęca. W dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Mocą tejże decyzji wnioskodawcy została przyznana jednolita płatność obszarowa, płatność uzupełniająca do wnioskowanej powierzchni oraz uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Organ pierwszej instancji ustalił, że powierzchnia zgłoszona we wniosku do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 11,88 ha. Powierzchnia, co do której wniosek został rozpatrzony wynosiła 11,87 ha. Ponieważ zawyżenie pomiędzy zadeklarowaną powierzchnią działki rolnej a powierzchnią stwierdzoną stanowiło 0,08%, płatność została przyznana do powierzchni deklarowanej zgodnie z dyspozycją art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. (WE) z 2004 roku, Nr L 141, str. 18-58, ze zm.) Odnośnie uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych decyzja organu pierwszej instancji w całości uwzględniała żądanie strony. Natomiast powierzchnia zgłoszona we wniosku do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na pasze, uprawianych na trwałych użytkach zielonych wynosiła 2,47 ha, zaś powierzchnia, co do której wniosek został pozytywnie rozpatrzony wynosiła 0,119 ha. Od powyższej decyzji dowołanie wniósł J. K., w którym podniósł zarzut, iż "liczba zwierząt przeliczonych na jednostki DJP jest zbyt mała i nie odpowiada stanowi faktycznemu za okres, do którego powyższa decyzja stanowi odniesienie". Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] nr [...] stwierdził, że zasady i tryb przyznawania rolnikom płatności do gruntów rolnych określa ustawa z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku, Nr 170 poz. 1051 ze zm.), przy czym w rozpatrywanej sprawie zastosowanie mają jej przepisy w brzmieniu sprzed 17 lutego 2009 roku, stosownie do dyspozycji zawartej w art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 roku, Nr 20 poz. 105), bowiem rozpatrywana sprawa została wszczęta wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2008 roku, a więc przed dniem wejścia w życie wskazanej powyżej ustawy z dnia 19 grudnia 2008 roku i na dzień wydawanie w/w rozstrzygnięcia nie została zakończona decyzją ostateczną. Dalej organ odwoławczy wskazał, że płatność zwierzęca jest jedną z płatności uzupełniających wymienionych w art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach, natomiast szczegółowe warunki przyznawania płatności zwierzęcej określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku Nr 44 poz. 265 ze zm.). Wedle ustaleń organu odwoławczego J. K. wystąpił z wnioskami o przyznanie płatności do gruntów rolnych po raz pierwszy, zatem w rozpoznawanej sprawie zastosowanie winien mieć w/w § 6 rozporządzenia, który dotyczy rolników występujących po raz pierwszy z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniającej. We wskazanym przepisie, w ust. 1, wskazana została przesłanka, która musi zostać spełniona, aby rolnik mógł w danym roku uzyskać płatność zwierzęcą, t.j. jeżeli w okresie od dnia 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika lub jego małżonka, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie. Przy czym środki dowodowe, za pomocą których organ administracji ustala liczbę zwierząt zarejestrowanych w okresie referencyjnym we właściwym rejestrze przez rolnika ubiegającego się o przyznanie płatności, wskazuje § 5 ust. 4 rozporządzenia. Zatem organ administracji weryfikując spełnienie warunków, o których mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia, bada nie tylko, czy rolnik był posiadaczem zwierząt w okresie referencyjnym, ale przede wszystkim weryfikuje indywidualny rejestr, prowadzony dla hodowli danego wnioskodawcy, który jest częścią składową rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych. Na podstawie tego rejestru i danych zawartych w indywidualnym rejestrze, prowadzonym dla hodowli wnioskodawcy, organ pierwszej instancji ustalił, że J. K. był w okresie referencyjnym, czyli od dnia 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku, posiadaczem zwierząt, które w tym okresie były wpisane do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonego dla hodowli wnioskodawcy, na podstawie wpisu do tego rejestru dokonanego przez J. K. w dniu 10 marca 2008 roku. W związku z powyższym, zdaniem organu drugiej instancji warunek, wynikający z § 6 ust. 1 rozporządzenia został spełniony, a J. K. będąc posiadaczem zwierząt, które zostały wpisane lub zostały zgłoszone do odpowiedniego rejestru prowadzonego dla hodowli tego rolnika w odpowiednim okresie referencyjnym, spełnia warunki przyznania płatności zwierzęcej na rok 2008. Ponadto organ drugiej instancji ustalił, że wnioskodawca zadeklarował we wniosku: - do jednolitej płatności obszarowej 11,88 ba - do uzupełniającej płatności obszarowej 9,06 ha - do płatności uzupełniającej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych, zwanej płatnością zwierzęcą 2,47 ha. Wobec powyższego w ocenie organu odwoławczego właściwie zastosowano przepis art. 50 ust. 3 rozporządzenia 796/2004, naliczając płatność JPO w stosunku do powierzchni, deklarowanej kwalifikowanej, czyli 11,88 ha. Dalej organ wyjaśnił, że roku 2008 stawka płatności JPO za 1 ha wynosiła 339,31 złotych, więc po przeliczeniu uzyskano kwotę przyznanej jednolitej płatności obszarowej równą 4031,00 złotych (11,88 ha x 339,31 zł = 4031,00 zł). Odnośnie uzupełniającej płatności obszarowa (UPO) za rok 2008 organ drugiej instancji wskazał, że powierzchnia zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych wynosi 9,06 ha, a jej wielkość została potwierdzona w toku postępowania administracyjnego. W roku 2008 stawka płatności UPO za 1 ha wynosiła 269,32 zł, zatem kwota przyznanych płatności UPO na 2008 rok wyniosła 2440,04 złotych. Kończąc Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. podniósł, że płatność zwierzęca za 2008 rok, zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku na dany rok (grupa upraw JPO, TUZ), nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz ustalonej liczby zwierząt, przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) i współczynnika 0,3 oraz nie większej niż 50% powierzchni zadeklarowanych w tym wniosku gruntów rolnych, do których jest przyznawana jednolita płatność obszarowa. W przedmiotowej sprawie powierzchnia trwałych użytków zielonych (grupa upraw JPO, TUZ) zgłoszona we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych jest równa 2,47 ha. W związku z tym, że wnioskodawca w okresie referencyjnym, tj. od dnia 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku był posiadaczem bydła, które w tym okresie zostało wpisane lub zostało zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub o rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika, liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wyniosła 0,03571 DJP. W związku z powyższym płatność została przyznana do powierzchni 0,119 ha (0,03571 DJP / 0,3 = 0,119 ha). W roku 2008 stawka płatności PZ za 1 ha wynosiła 379,55 złotych, toteż kwota przyznanych płatności PZ na 2008 rok wyniosła 45,17 złotych. Odnosząc się do treści odwołania J. K. organ odwoławczy wyjaśnił, iż płatność do trwałych użytków zielonych zależna jest od: średniorocznej liczby zwierząt znajdujących się w gospodarstwie, w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe DJP - na co z kolei ma wpływ termin, w którym rolnik przejmie na własność zwierzę jak również istotny jest termin zgłoszenia posiadania zwierzęcia. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca zgłosił fakt posiadania zwierzęcia w dniu 10 marca 2008 roku, w sytuacji gdy pod uwagę jest brany okres od 15 września 2007 roku do 14 marca 2008 roku., zatem ilość dużych jednostek przeliczeniowych DJP znajdujących się w gospodarstwie beneficjenta w okresie referencyjnych wyniosła 0,03571, co po podzieleniu przez współczynnik 0.3 daje powierzchnię 0,119 ha i do takiej powierzchni stronie została przyznana płatność, na podstawie § 6 ust. 2 rozporządzenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...], złożył J. K. wskazując, iż decyzja ta zawiera błędy polegające na niewłaściwym wyliczeniu tzw. płatności zwierzęcej (PZ), czyli uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na użytkach zielonych. W uzasadnieniu złożonej skargi J. K. podniósł, że w okresie, o którym mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia posiadał zarejestrowane w rejestrze zwierząt gospodarskich dwie sztuki bydła: - jedną sztukę bydła płci żeńskiej w wieku powyżej 1 1/2 roku (data urodzenia 1 stycznia 1998 roku, numer identyfikacyjny zwierzęcia PL 00 503 883 825 5) - przelicznik DJP - 1,0, w myśl załącznika nr 2 do rozporządzenia ; - jedną sztukę bydła płci męskiej w wieku powyżej 1/2 do 1 roku (data urodzenia 4 września 2007 roku, numer identyfikacyjny zwierzęcia PL 00 516 921 528 9) - przelicznik DJP -0,3 i przez cały w/w okres liczba sztuk bydła nie uległa zmianie (stan był bez zmian, a wiec poziom jednostek DJP nie uległ zmianie), w związku z tym, w myśl przepisów § 5 ust. 3 rozporządzenia, liczbę DJP, według skarżącego należało ustalić na poziomie 1,3 (1 x 1,0 + 1 x 0,3 = 1,3). Dalej skarżący wyjaśnił, że powierzchnia trwałych użytków zielonych zgłoszonych przez niego we wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich wynosiła 2, 47 ha i to ta liczba powinna być brana pod uwagę przy ustalaniu wysokości płatności, o czym mówi § 6 ust. 2 rozporządzenia. W roku 2008 stawka uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na użytkach zielonych wynosiła 379,55 zł za ha, wobec tego ostateczna wysokość uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na użytkach zielonych winna równać się kwocie 937, 48 złotych (2,47ha x 379,55zł). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez J. K. w złożonej skardze organ wykazał, że wartość 0,03571 DJP oraz powierzchnia 0,119 ha, do której została przyznana stronie płatność została obliczona w następujący sposób: zgłoszone przez skarżącego w dniu 14 marca 2008 roku dwie sztuki bydła, w przeliczeniu na duże jednostki paszowe dają wartość 1,3. W związku z tym, że DJP ma być podana według średniego stanu z okresu, istotne jest kiedy strona zgłosiła przemieszczenie zwierząt. Zatem DJP z gospodarstwa (1.3) należy podzielić przez 182 dni (okres od 15 września 2007 roku do 14 marca 2008 roku) i pomnożyć przez 5 dni (okres, w którym zwierzęta znajdowały się w gospodarstwie wnioskodawcy, co w rezultacie daje nam liczbę zwierząt, w przeliczeniu na DJP według średniego stanu z okresu od 15 września 2007 roku do 14 marca 2008 roku, wynoszącą 0,03571. Wartość tą następnie należało podzielić przez współczynnik 0,3 w wyniku czego uzyskano powierzchnię 0,119 ha w stosunku do której stronie została przyznana płatność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje : Skarga jest częściowo uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji bądź postanowienia nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne w stopniu, skutkującym koniecznością uchylenia aktów kontrolowanych - art. 145, 134 §1 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. J. K. zaskarżył decyzję rozstrzygającą o trzech rodzajach płatności - JPO, UPO i o płatności zwierzęcej (PZ), przy czym zarzuty jego skierowane są do tej części decyzji, którą została ustalona płatność zwierzęcej. W tym zakresie spór sprowadza się do sposobu wyliczenia tejże płatności. Jak wskazał organ odwoławczy, uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, zwana dalej płatnością zwierzęcą jest uregulowana ustawą z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku Nr 170, poz. 1051 ze zm.). Powyższa ustawa została zmieniona ustawą z dnia 19 grudnia 2008 roku o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 roku Nr 20, poz.105), zaś zgodnie z art. 4 tejże ustawy o postępowań w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów, o których mowa w ustawie wymienionej w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem art. 22 ust. 4 oraz art. 37a ustawy wymienionej w art. 1, które stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Wskazana nowelizacja weszła w życie w dniu 17 lutego 2009 roku, zaś zaskarżona decyzja opatrzona jest datą 5 listopada 2009 roku, wobec czego prawidłowa jest konstatacja organu drugiej instancji, iż w przedmiotowej sprawie należało zastosować ustawę o płatnościach w brzmieniu obowiązującym przed dniem 17 lutego 2009 roku. Podobnie organ prawidłowo postąpił, stosując przepisy wykonawcze do wskazanej ustawy w postaci rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 14 marca 2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 44, poz. 265 ze zm.), bowiem skarżący złożył wniosek w dniu 22 kwietnia 2008 roku, a więc w dacie obowiązywania powołanego rozporządzenia, zaś decyzja organu pierwszej instancji została wydana w dniu 31 marca 2009 roku, a organu drugiej instancji w dniu 5 listopada 2009 roku, zatem obydwa rozstrzygnięcia wydano, gdy powyższe rozporządzenie zostało uchylone na mocy § 20 rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 9 marca 2009 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 40, poz. 326), jednakże w §18 rozporządzenia z dnia 9 marca 2009 roku zawarto regulację stanowiącą, że do postępowań w sprawach wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej przysługują płatności obszarowe uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. W art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. a) powołanej ustawy zawarte zostało upoważnienie dla Ministra właściwego do spraw rolnictwa do wydania rozporządzenia w brzmieniu: Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje roślin, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3, uwzględniając wykaz systemów wsparcia określony w załączniku I do rozporządzenia nr 1782/2003, założenia Wspólnej Polityki Rolnej oraz biorąc pod uwagę, że rodzaje roślin, do których przysługują płatności uzupełniające, prowadzi się zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi udzielania wsparcia do tych upraw. W art. 17 ust. 3 ustawy ustawodawca wskazał, że wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, minister właściwy do spraw rolnictwa może uzależnić objęcie danego rodzaju roślin płatnościami uzupełniającymi od liczby zwierząt danego gatunku posiadanych przez rolnika w danym okresie lub w danym dniu, lub od przyznania rolnikowi określonej płatności obszarowej w danym okresie lub do danej powierzchni gruntów rolnych. Na podstawie powyższego upoważnienia Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał powoływane już rozporządzenie z dnia 14 marca 2008 roku w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Warunki i tryb przyznawania "płatności zwierzęcej" zostały ustanowione w przepisach od § 5 do § 7 tegoż rozporządzenia. W niniejszej sprawie zastosowanie miał § 6 rozporządzenia stanowiący, że w przypadku gdy rolnik nie występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40, ze zm.) oraz art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach (które jednak nie miały w sprawie zastosowania), płatność zwierzęca przysługuje mu, jeżeli w okresie od dnia 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez tego rolnika lub jego małżonka, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie. Zgodnie z kolejnymi ustępami § 6 cytowanego rozporządzenia w przypadku, o którym mowa w ust. 1, płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia ustalona jako iloraz liczby zwierząt przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) według średniego stanu z okresu, o którym mowa w ust. 1, i współczynnika 0,3 oraz 50 % powierzchni zadeklarowanych w tym wniosku gruntów rolnych, do których jest przyznawana jednolita płatność obszarowa (ust. 2). Do obliczania dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) i ustalania liczby zwierząt, które były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, przez rolnika lub jego małżonka stosuje się odpowiednio przepisy § 5 ust. 3-5 . Przepis § 5 ust. 3 rozporządzenia stanowi z kolei, że liczbę dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt, o których mowa w ust. 1 pkt 1, i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według stanu na dzień, w którym liczba (DJP) w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest największa. Powyższa regulacja nakazuje przy obliczaniu wysokości płatności zwierzęcej zastosowanie wzoru obliczeniowego - ilorazu liczby zwierząt przeliczonych na duże jednostki przeliczeniowe (DJP) według średniego stanu z okresu, o którym mowa w ust. 1, i współczynnika 0,3. We wzorze tym bierze się zatem pod uwagę nie faktyczną ilość sztuk zwierząt, ale ilość zwierząt w przeliczeniu na tzw. duże jednostki przeliczeniowe. Liczbę dużych jednostek przeliczeniowych (DJP) oblicza się jako iloczyn liczby zwierząt i współczynnika ustalonego z uwzględnieniem rodzaju i wieku zwierząt, zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, według średniego stanu z okresu referencyjnego (§ 6 ust. 3 w związku z § 5 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że bezspornym jest fakt, iż J. K., w okresie referencyjnym tj. od dnia 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku, był posiadaczem zwierząt, które w tym okresie były wpisane do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych, prowadzonego dla hodowli wnioskodawcy. Zgłoszenia tego skarżący dokonał w dniu 10 marca 2008 roku, zatem została przez skarżącego spełniona przesłanka wynikająca z treści § 6 ust. 1 rozporządzenia. Mając na uwadze, iż w zakresie płatności JPO i UPO J. K. nie formułował zarzutów wobec zaskarżonej decyzji, a nadto decyzje organów w tym zakresie zgodne są z wnioskiem skarżącego o przyznanie płatności, to należało dojść do konkluzji, iż brak jest podstaw do tego, aby formułować krytyczne oceny pod adresem tej części zaskarżonej decyzji. Tym samym w dalszej części uzasadnienia wypada skoncentrować się wyłącznie na płatności PZ. Organy obu instancji przeliczając liczbę zwierząt na DJP wzięły pod uwagę okres przebywania zwierząt w stadzie ustalając, iż zwierzęta przebywały w stadzie przez 5 dni. To pozwoliło organom na ustalenie, że liczba zwierząt w gospodarstwie skarżącego w przeliczeniu na DJP wynosiła 0,03571. Takie ustalenie jest błędne. Skoro bowiem przepis § 6 omawianego rozporządzenia nakazuje ustalić liczbę DJP według średniego stanu z pewnego okresu, to czas nie jest funkcją, która ma wpływ na wielkość DJP. Wpływ ten ma wyłącznie rzeczywista ilość zwierząt znajdujących się w gospodarstwie producenta rolnego. Zmiany ilości rzeczywiście posiadanych zwierząt stanowią w myśl powyższej regulacji asumpt do tego aby ustalić liczbę zwierząt w przeliczeniu na DJP, według średniego stanu. Natomiast okres wskazany w owym przepisie zakreśla jedynie ramy czasowe, w których należy ustalać liczbę posiadanych i zarejestrowanych przez producenta rolnego zwierząt. Jeśli liczba ta nie jest stała w całym okresie, to zachodzi potrzeba – zgodnie z dyspozycją tegoż przepisu - ustalenia liczby zwierząt przeliczonych na DJP według średniego stanu. Działania organów podjęte w powyższym zakresie dla ustalenia średniego stanu liczby zwierząt w gospodarstwie skarżącego nie znajdują oparcia w cytowanym powyżej przepisie § 6 omawianego rozporządzenia. pomijając już zupełnie nadinterpretację tegoż przepisu i ustalenie średniego stanu liczby zwierząt z uwzględnieniem funkcji czasu, to jest ilości dni przebywania zarejestrowanych zwierząt w gospodarstwie, to rozumowania organów niepodobna zaakceptować również z punktu widzenia treści § 5 omawianego rozporządzenia. Skoro przepis § 5 ust. 3 tegoż rozporządzenia, w stosunku do rolników występujących już wcześniej z wnioskiem o przyznanie płatności PZ nakazuje ustalać liczbę zwierząt przeliczonych na DJP według stanu na dzień, w którym liczba DJP w okresie referencyjnym jest największa, to daremnie szukać jakiejkolwiek paraleli pomiędzy oczywistym brzmieniem tegoż przepisu, a tym sposobem ustalenia liczby zwierząt przeliczonych na DJP, którą w niniejszej sprawie zastosowały organy, w oparciu o przepis §6 tegoż rozporządzenia, już chociażby wzgląd na racjonalność prawodawcy nakazywałby nie różnicować skutków prawnych wynikających z przepisów odnoszących się do zgoła podobnych sytuacji faktycznych. Mając powyższe na uwadze, Sąd stosownie do art. 145 ust. 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. Przy ponownym prowadzeniu postępowania w niniejszej sprawie organy winny uwzględnić zapatrywania prawne wyrażone powyżej. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. m.o.