II SA/Łd 1064/10

Dnia 26 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku Nr [...](znak: [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku gospodarczego p o s t a n a w i a: przyznać J. J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. II SA/Łd 1064/10 UZASADNIENIE J. J. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych, w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku gospodarczego. Postanowieniem z dnia 29 października 2010r. Referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie wnioskowanym przez stronę. Odpis postanowienia strona odebrała w dniu 15 listopada 2010r. W dniu 17 listopada 2010r. J. J. złożyła sprzeciw od powyższego postanowienia Sądu, zarzucając naruszenie art. 246 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca wniosła o uchylenie przedmiotowego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając sformułowane wnioski wyjaśniła, iż składając wypełniony formularz urzędowy zaznaczyła, iż jej intencją jest uzyskanie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Argumentowała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, zatem spełnia przesłanki, o których mowa w art. 246 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca dodatkowo podniosła, iż prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądem, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie posiec kosztów postępowania sądowego i stanowi realizację uprawnienia wynikającego z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu podmiotom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z treścią art. 245 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustawodawca w treści art. 246 p.p.s.a. wskazał, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. We wniosku o przyznanie prawa pomocy J. J. oświadczyła, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżąca utrzymuje się z renty rodzinnej po zmarłym mężu w wysokości 1015 zł oraz z pracy na umowę zlecenie, z której osiąga średnio 200 zł miesięcznego dochodu. Jedynym majątkiem skarżącej jest 61-metrowy dom (we współwłasności), usytuowany na działce o powierzchni 379 m² (również we współwłasności). W uzasadnieniu wniosku podała, że nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych, w tym kwoty 500 zł wpisu sądowego. Analizując złożony wniosek Sąd doszedł do przekonania, że zasługuje on na uwzględnienie, skarżąca nie jest bowiem w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z uwagi na powyższe uzasadnione jest przyznanie stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. ar