II SA/Łd 1070/10

Dnia 22 października 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych albo częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG W.W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 2.457 złotych, przysługuje im również dodatek pielęgnacyjny, kompensacyjny i ryczałt energetyczny. Małżonkowie posiadają dom o powierzchni 218 m kw., położony na działce o powierzchni 1986 m kw., a także samochód marki [...] (rok produkcji 1988, wartość ok. 3.000 złotych). W uzasadnieniu skarżąca podała, że przeznacza miesięcznie kwotę ok. 600 złotych na leki, gdyż cierpi na schorzenia przewodu pokarmowego, serca i układu krążenia, a także zmiany zwyrodnieniowe stawów. Mąż skarżącej ma zaawansowaną cukrzycę i choroby układu krążenia, a także ma kłopoty z poruszaniem się. Strona oświadczyła również, że dom, którego jest właścicielem był budowany od lat siedemdziesiątych, jednak z uwagi na brak środków nie został zakończony. Jego utrzymanie wymaga znacznych środków, zwłaszcza dotyczy to zakupu opału i bieżących napraw. Skarżąca nie deklaruje posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżąca wraz z mężem deklarują osiąganie regularnych dochodów z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2.457 złotych. Jednakże strona oświadczyła, iż już tylko sama wysokość wydatków związanych z nabyciem leków kształtuje się na poziomie 600 złotych. Powyższe oznacza, iż uwzględniając również niezbędne wydatki na wyżywienie i utrzymanie domu, skarżąca nie jest w stanie wygospodarować środków niezbędnych do uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym bez uszczerbku w utrzymaniu siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG