II SA/Łd 1070/14

PostanowienieWSA w Łodzi2014-12-02

Skład orzekający: Renata Kubot-Szustowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie jest aktem, który nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 1 PPSA, ponieważ nie rodzi ona praw ani nie nakłada obowiązków, a jedynie zakreśla ramy przyszłej inwestycji. W związku z tym nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania, gdyż nie można doprowadzić do stanu zgodnego z jej treścią przy użyciu przymusu państwowego.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji. Skarżący domagali się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że legalizuje ona samowolę budowlaną i grozi wkroczeniem na ich grunty.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 2 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S., K. S., K. D., W. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S., K. S., K. D., W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł. Pismem z dnia 9 października 2014 r. M. S., K. S., K. D. i W. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta B. z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji na działkach nr 213, 214 i 215 w miejscowości M., gm. B.. W treści skargi wnieśli o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, wskazując, że ostateczna decyzja uprawnia do podejmowania dalszych działań w kierunku legalizacji samowoli budowlanej, co grozi realnymi szkodami poprzez wkroczenie na grunty skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 – w dalszej części uzasadnienia powoływana jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że zastosowanie przytoczonej normy prawnej jest możliwe wyłącznie w odniesieniu do aktów prawnych, które kwalifikują się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Strona skarżąca wystąpiła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które nie nadaje się do wykonania. Decyzja ta nie mieści się bowiem w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Rozstrzygnięcie tego rodzaju nie rodzi także żadnych praw, nie zobowiązuje do podjęcia określonych czynności o wstrzymaniu, których można by orzec. Zakreśla wyłącznie ramy przyszłej inwestycji, nie uprawnia do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych. Reasumując, zaskarżona decyzja nie jest aktem, który wywoływałby skutki materialne, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Oznacza to, iż decyzja taka nie może być egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym. W świetle powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. a.bł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło