II SA/Łd 1072/07

Dnia 20 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 roku z wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o przyznanie kosztów klauzuli wykonalności w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu o zaopatrzenie tytułu egzekucyjnego w klauzule wykonalności w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości postanawia: oddalić wniosek. TG Wyrokiem z dnia 1 października 2008 roku, wydanym w sprawie ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej działki oznaczonej numerem ewidencyjnym 8, położonej w S. przy ul. A. 141. Pismem z dnia 22 stycznia 2009 roku pełnomocnik strony skarżącej wniósł o nadanie klauzuli wykonalności orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 października 2008 roku w pkt 2 w przedmiocie zasądzenia kosztów sądowych, doręczenie pełnomocnikowi odpisu orzeczenia z klauzulą wykonalności oraz przyznanie kosztów klauzuli wykonalności w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu o zaopatrzenie tytułu egzekucyjnego w klauzule wykonalności. Powyższy wniosek Sąd potraktował jako wniosek o przesłanie wyroku wraz z klauzulą prawomocności i w związku z tym pismem z dnia 29 stycznia 2009 roku wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku ze stwierdzeniem prawomocności. Pełnomocnik strony skarżącej uiścił, zgodnie z wezwaniem, kwotę 20 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do treści art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwane dalej p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 1 p.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do treści art. 211 w związku z art. 212 § 1 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, a opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Pierwszorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku strony skarżącej pozostaje zatem ocena, czy opłata kancelaryjna pobrana w niniejszej sprawie była kosztem niezbędnym do celowego dochodzenia swoich praw. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że zgodnie z art. 169 p.p.s.a., prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd. W sprawie niniejszej prawomocność wyroku z dnia 1 października 2008 roku została stwierdzona z urzędu w związku ze zwrotem akt administracyjnych organowi (art. 286 § 1 p.p.s.a.). Wniosek strony skarżącej nie wszczął zatem żadnego postępowania, a spowodował jedynie doręczenie odpisu wyroku zawierającego klauzulę prawomocności. Co więcej jednak, nawet gdyby stwierdzenie prawomocności spowodowane zostało wnioskiem strony skarżącej, to i tak nie sposób mówić o takim postępowaniu, jako o postępowaniu w rozumieniu rozdziału 3 ustawy, a zatem odrębnym od postępowanie wszczętego skargą strony. W konsekwencji Sąd nie ma możliwości przyznania stronie skarżącej kosztów zastępstwa procesowego w związku ze stwierdzeniem klauzuli prawomocności, bowiem koszty te zostały przyznane w wyroku z dnia 1 października 2008 roku, a niniejsze postanowienie jest jedynie rozstrzygnięciem wpadkowym wydanym w toku postępowania toczącego się ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej w S. W ocenie Sądu, opłaty kancelaryjnej uiszczonej przez stronę skarżącą nie sposób uznać za koszt postępowania niezbędny do celowego dochodzenia praw. Realizacja wyroku przez organ administracji, a zatem realizacja uprawnień strony związana z uwzględnieniem skargi, możliwa jest po uprawomocnieniu się wyroku i zwrocie akt administracyjnych – obu tych czynności Sąd dokonuje z urzędu i nie jest wymagane żadne działanie strony w tym zakresie. Realizacja postanowień wyroku przez organ oznacza w tym przypadku również wypłatę zasądzonych kosztów postępowania. Wyjaśnić należy, że powyższe rozważania są konsekwencją uznania, że wniosek strony skarżącej dotyczy nadania wyrokowi z dnia 1 października 2008 roku klauzuli prawomocności. Sądy administracyjne nie są bowiem uprawnione do nadawania wyrokom przez siebie wydawanym klauzuli wykonalności. Stosownie do treści art. 781 § 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego, tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego (a takim tytułem jest wyrok sądu administracyjnego) oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą - sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony. W konsekwencji to na stronie skarżącej (czy też jej pełnomocniku) spoczywa obowiązek złożenia wniosku we właściwym sądzie powszechnym, a Sąd nie jest uprawniony do nadania wyrokowi klauzuli wykonalności, a w konsekwencji do rozstrzygania kwestii kosztów z tym związanych Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. TG