II SA/Łd 1074/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Asesor Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant Referent-stażysta Izabela Wędrak, po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2005 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi H. S., M. S. i P. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej budynku p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. zwrócić na rzecz H. S. kwotę 10 (dziesięć) złotych z funduszu Skarbu Państwa kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi tytułem zwrotu wpisu sądowego. Postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] Nr [...] znak [...] zostało utrzymane w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] znak [...] w przedmiocie nałożenia na H. S., M. S. P. S. obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej budynku położonego w P. przy ulicy A 27 i przedłożenia jej do dnia 30 lipca 2003 roku do władz nadzoru budowlanego. Na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. współwłaściciele nieruchomości położonej w P. przy ulicy A 27 Panowie H. S., M. S. P. S. złożyli w dniu 11 lipca 2003 roku skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Ł. wnosząc o jego uchylenie i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 17 stycznia 2005 roku skarżący Panowie H. S., M. S. P. S. cofnęli skargę , wskazując jako uzasadnienie swego stanowiska fakt wykonania nakazanej im ekspertyzy technicznej budynku i przeprowadzenia na jej podstawie remontu budynku przy ulicy A 27 w P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań u.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 u.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 u.p.s.a.). W sprawie niniejszej nie zachodziła jednak konieczność wyrokowania, gdyż zaistniały postawy do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Zgodnie z uregulowaniem zawartym w treści art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Oświadczenie skarżących co do cofnięcia skargi jest co do zasady wiążące dla Sądu, chyba że zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. W sprawie niniejszej oświadczenie skarżących Panów H. S., M. S. P. S. o cofnięciu skargi złożone w piśmie z dnia 17 stycznia 2005 roku Sąd uznał za skuteczne. Zwrot wpisu sądowego na rzecz skarżących w wysokości połowy kwoty uiszczonej został nakazany na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74 poz. 368 z późn. zmianami ). Z uwagi na powyższe Sąd umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, mając na uwadze powołane wyżej przepisy.