II SA/Łd 1074/12

Dnia 27 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. j.m. Decyzją z dnia [...], nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu l instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku usługowego wraz z budową zbiornika na ścieki, położonego na działce nr 463/34 w miejscowości G., gmina B. Na powyższą decyzję skargę do sądu administracyjnego wniosła I. C., jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, iż rozpoczęcie działań budowlanych ograniczy możliwość korzystania z jej nieruchomości, co będzie miało wpływ na zagrożenie jej sytuacji materialnej i będzie prowadzić bezpośrednio do utraty miejsca pracy i źródła utrzymania jej rodziny. Dodała, iż powstanie trwale związanych z gruntem obiektów handlowych nie będzie możliwe do odwrócenia i trwale pozbawią ją służebności drogi dojazdu do zaplecza prowadzonego przez nią sklepu, z której od lat korzysta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r, poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć w związku z tym taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego albo powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Inicjatywa do wykazania na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie aktu leży po stronie wnioskodawcy. Z analizy akt sprawy, w żaden sposób nie wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z akt sprawy skarżącej nie przysługuje żadne ograniczone prawo rzeczowe, którym byłaby obciążona nieruchomość inwestorów. W szczególności należy zwrócić uwagę na okoliczność, że skarżąca podjęła środki prawne do ustanowienia służebności drogi koniecznej oraz o dokonanie wpisu ograniczonego prawa rzeczowego – służebność dojazdu – do księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej nr działki 463/34, będącej własnością inwestorów. Jednakże w obu przypadkach postępowania przed sądem powszechnym zakończyły się postanowieniami o oddaleniu wniosków skarżącej, które zostały utrzymane przez sąd II instancji postanowieniami o oddaleniu apelacji skarżącej. Skoro zatem skarżącej nie przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do korzystania z nieruchomości inwestorów to znaczy, że uzasadnienie wniosku skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, co konsekwencji prowadzi do wniosku, iż brak jest zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie zachodzi bowiem okoliczność, iż wykonanie w całości lub w części zaskarżonej decyzji sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. j.m.