II SA/Łd 1082/14

Dnia 3 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 roku sprawy ze skargi A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wyłączenia z użytkowania oficyny budynku postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. K. kwotę 400 (czterysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 8 grudnia 2014 roku, zaewidencjonowaną pod pozycją [...]. LS [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu zażalenia A. M. K., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] nałożył na A. M. K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] nakazującej A. M. K. wyłączenie z użytkowania prawej i poprzecznej oficyny budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A 39 wraz z wykonaniem doraźnych zabezpieczeń zagrożonych elementów poprzez podparcie i podstemplowanie, umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia, oraz po wyłączeniu z użytkowania odłączenie budynku od sieci infrastruktury technicznej, zabezpieczenie budynku przed dostępem osób postronnych i umieszczenie na budynku zawiadomienia o zakazie jego użytkowania. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpoznaniu zażalenia A. M. K., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. A. M. K. wniósł skargę na powyższe postanowienie organu odwoławczego wnosząc o jego uchylenie i uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. W motywach skargi organ wskazał, iż nie mógł wykonać obowiązku wyłączenia budynku mieszkalnego z użytku, bowiem Gmina Miejska Ł. nie zapewniła lokatorom lokali zamiennych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia. W piśmie z dnia 19 stycznia 2015 roku skarżący oświadczy, iż cofa skargę, bowiem złożył w organie pierwszej instancji wniosek o umorzenie nałożonej grzywny i jest przekonany, iż tenże wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona skarżąca może cofnąć skargę, co wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."). Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a. Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu. O zwrocie wpisu sądowego sąd postanowił na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. LS