II SA/Łd 1085/11

Dnia 24 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. B.C. B.Z. reprezentowana przez adwokata A. H. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę, wnosząc o jej uchylenie lub ewentualnie zmianę, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i zwolnienie od kosztów sądowych. Z nadesłanego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i dwójką małoletnich dzieci, uczęszczających do szkoły podstawowej (4 i 6 klasa). Jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącej jest dochód w wysokości 2000-2500 zł miesięcznie (3000 zł brutto) osiągany z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Na miesięczne wydatki rodziny składają się: nauka i zajęcia pozaszkolne dzieci w kwocie około 800 zł, koszty utrzymania mieszkania około 700-800 zł. Pozostała kwota, jak podkreśla wnioskująca, z trudem wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny, w tym zakup odzieży i środków higieny. Mąż skarżącej nie pracuje. Strona posiada mieszkanie o powierzchni 54m2 i dom o powierzchni 80m2, będący przedmiotem zaskarżonej decyzji, na który zaciągnęła spłacany obecnie kredyt w wysokości około 260.000 zł. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że wraz z mężem nie posiada innych zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Postanowieniem z dnia 20 października 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. W sprzeciwie od wskazanego rozstrzygnięcia B. Z. podniosła zarzut błędnej oceny sytuacji finansowej, w jakiej znalazła się jej rodzina. Podkreśliła, że kredyt który obecnie spłaca został udzielony na zakup nieruchomości będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji, zanim jeszcze powzięła wiadomość o toczącym się postępowaniu w sprawie nakazu rozbiórki zabudowań na przedmiotowej nieruchomości. Ujawnienie tej informacji pozbawiło ją możliwości realizacji planów dotyczących rozwoju prowadzonej działalności gospodarczej i uzyskiwania dochodów z przedmiotowej nieruchomości. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 18 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do złożenia: wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy; dokumentów potwierdzających miesięczne wydatki skarżącej związane z utrzymaniem rodziny i nieruchomości; kopii rocznego zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych skarżącej i jej męża za rok 2010; wskazania, czy nieruchomość zlokalizowana w Ł przy ul. S. przynosi dochody i złożenia oświadczenia jakiego rzędu są to dochody; wskazania jakie obciążenia kredytowe ponosi strona, w szczególności, na jakim jest etapie w spłacie kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości położonej w Ł. przy ul. S. w kwocie 260.000 zł i jaka jest miesięczna rata tego kredytu - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącej złożył wyciągi z rachunku bankowego za miesiące wrzesień-listopad 2011 r., z których wynika, że strona z tytułu umowy kredytu gotówkowego w wysokości 45.000 zł spłaca co miesiąc kwotę 1.229,69 zł i saldo jej zadłużenia z tego tytułu w listopadzie 2011 r. wyniosło 23.070,28 zł, zestawienie rat i odsetek do umowy kredytowej nr 122486/K/3/2009 na kwotę 275.391,77 zł, z którego wynika, że umowa została zawarta na okres od 28 lutego 2011 r. do 31 grudnia 2039 r. i wysokość miesięcznej raty kapitałowej wraz odsetkami z tego tytułu wynosi 2.100,39 zł, przy czym spłaconych zostało 9 rat – ostatnią ratę zapłacono w dniu 31 sierpnia 2011 r. Dodatkowo złożono PIT/B – informację o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2010 i PIT-36 – zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym 2010, z których wynika, że wnioskodawczyni osiągnęła dochód brutto w kwocie 16.904,22 zł, zbiorczą fakturę VAT z dnia 19 września 2011 r. wystawioną przez A S.A. Oddział I z siedzibą w Ł., potwierdzającą średnie miesięczne wydatki za energię elektryczną na poziomie około 213 zł (wrzesień 2011 r. – 225,69 zł, październik 2011 r. – 208,76 zł, listopad 2011 r. 216,44 zł, grudzień 2011 r. – 206,69 zł, styczeń 2012 r. – 202,58 zł), dokument potwierdzający miesięczne opłaty z lokal mieszkalny o powierzchni 52,97m2 w wysokości 527,69 zł oraz rachunek telefoniczny na kwotę 33,24 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 zd. 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1 powołanej wcześniej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego), natomiast w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 2 – 4). Po myśli art. 246 § 1 przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, Sąd doszedł do przekonania, że B. Z. nie wykazała dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co w świetle przywołanych norm prawnych uzasadniałoby przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Niewątpliwym jest bowiem, że skarżącą pierwotnie oświadczyła, iż jej miesięczny dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej kształtuje się na poziomie około 3000 zł brutto, podczas gdy ze złożonego rocznego zeznania podatkowego za rok 2010 PIT-36 wynika, że w roku 2010 osiągnęła dochód brutto 16.904, 22 zł, co miesięcznie stanowi kwotę 1.408,68 zł. Faktem jest, że strona ponosi miesięczne wydatki związane z utrzymaniem mieszkania w wysokości około 800 zł oraz, że z tytułu zaciągniętego kredytu gotówkowego spłaca co miesiąc ratę w wysokości 1.229,69 zł, zaś w związku z zaciągniętym kredytem na zakup nieruchomości zobowiązana jest co miesiąc spłacać kwotę 2.100,39 zł. Z przytoczonych okoliczności wynika zatem w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości, że kwota miesięcznych wydatków skarżącej, ponoszonych z tytułu zaciągniętych kredytów jak i wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania przekracza w istocie zarówno kwotę dochodu zadeklarowanego we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak i kwotę faktycznie osiąganych dochodów, wynikających z zeznania podatkowego PIT-36. Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że B.Z. posiada inne nieujawnione i nieudokumentowane źródła dochodu. Dodać przy tym trzeba, że według twierdzeń strony mąż jej jest bezrobotny, jednakże pomimo wezwania Sądu i prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych obowiązków, strona nie przedłożyła kopii rocznego zeznania o wysokości osiągniętego przez męża dochodu w roku podatkowym 2010. Z tych wszystkich powodów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.