II SA/Łd 1086/11

Dnia 12 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę budynku handlowo-warsztatowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...], nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy uchylenia ostatecznej własnej decyzji z dnia [...], nr [...] nakazującej inwestorowi Z. K. rozbiórkę budynku handlowo-warsztatowego, usytuowanego od strony południowo-wschodniej działki, zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A [...] w Ł.. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła działająca poprzez swojego pełnomocnika B. Z.. W skardze tej zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu, przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Sąd, aby móc wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego musi w pierwszej kolejności ocenić, czy zaskarżony akt podlega wykonaniu. Nie każdy, bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Cechy tej nie mają decyzje odmowne. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy wydaną w trybie wznowienia postępowania decyzję organu I instancji o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę budynku handlowo-warsztatowego. W ocenie Sądu decyzja ta nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie można w niej odnaleźć takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 606/09, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym nie nadaje się ona do wykonania, ani też nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Na marginesie należy wskazać, że postępowanie toczące się z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wpadkowy. Na tym etapie postępowania sąd nie dokonuje oceny zasadności merytorycznych zarzutów zawartych w skardze. Oceny takiej sąd administracyjny dokonuje jedynie wydając wyrok w rozpatrywanej sprawie (art. 132 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. n.k.