II SA/Łd 1086/13

Dnia 8 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 marca 2014 roku, sygn. akt II SA/Łd 1086/13 w sprawie ze skargi P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. LS Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego samowolnej rozbudowy. W uzasadnieniu sąd ustalił, że wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 maja 2014 roku, zaś zostały one usunięte pismem datowanym przez pełnomocnika na 2 czerwca 2014 roku, złożonym w sądzie w tym samym dniu, choć zakreślony przez sąd termin upływał 30 maja. Pismem z dnia 3 lipca 2014r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi kasacyjnej podnosząc, że w okresie od dnia 28 maja 2014r. do dnia 25 czerwca 2014r. nie mógł uzupełnić ww. braków z uwagi na niespodziewany zabieg operacyjny, hospitalizację, a następnie rekonwalescencję po zabiegu operacyjnym. Pełnomocnik skarżącego dodał, że przygotował wcześniej pismo do sądu zawierające informację o usunięciu braków skargi kasacyjnej, które nieświadomie opatrzył datą 2 czerwca 2014r. Pisma tego jednak nie złożył, bowiem oczekiwał na uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej przez swojego mocodawcę. Pełnomocnik skarżącego dodał, że z uwagi na hospitalizację nie miał możliwości poinformowania klienta o ostatecznym terminie do usunięcia braków skargi kasacyjnej. P. N. jest stałym klientem i jest znany innym adwokatom, współdzielących lokal kancelarii, dlatego kiedy skarżący stawił się w kancelarii w dniu 30 maja 2014r., cała dokumentacja została mu grzecznościowo wydana wraz z ww. pismem, zawierającym informację o usunięciu braków skargi kasacyjnej. Skarżący zasugerował się datą na tym piśmie, tj. 2 czerwca 2014r. i uznał, że to właśnie w tej dacie należy złożyć uprzednio przygotowane pismo i uiścić wpis sądowy. Z uwagi na brak kontaktu z pełnomocnikiem skarżący nie wiedział, że nie powinien był składać tego pisma. W ocenie pełnomocnika przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi kasacyjnej jest uzasadnione, gdyż było spowodowane wypadkiem losowym, a w działaniu skarżącego nie można dopatrzeć się działania zawinionego, bowiem bez swojej winy skarżący został wprowadzony w błąd, który skutkował odrzuceniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi kasacyjnej musi zatem spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego uzasadnił uchybienie terminu koniecznością przeprowadzenia nagłego zabiegu operacyjnego, hospitalizacji i późniejszej rekonwalescencji. Niestety wskazane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności uchybienia terminu nie uzasadniają jego przywrócenia. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Pełnomocnik skarżącego winien zatem powołać się nie tylko na okoliczności, które uniemożliwiały mu osobiste działanie, ale także na uniemożliwiające mu udzielenia stosownego pełnomocnictwa substytucyjnego lub nawet posłużenia się inną osobą do usunięcia braków skargi kasacyjnej niezwłocznie po przeprowadzeniu nagłego zabiegu zwłaszcza, że pełnomocnictwo skarżącego – załączone do pisma z dnia 2 czerwca 2014r. – dla adwokat M. K. udzielone zostało wraz z prawem substytucji. Takiej wzmianki nie zawierało już pełnomocnictwo załączone do wniosku o przywrócenie terminu, pomimo tego, że oba pełnomocnictwa udzielone zostały w tym samym dniu, tj. 17 maja 2014r. Ponadto jak wynika z zaświadczenia lekarskiego pełnomocnik skarżącego nie mógł się wywiązać z nałożonego obowiązku z uwagi na rekonwalescencję w dniach 29 maja – 26 czerwca 2014r.(nr statystyczny choroby Z54). Jak już wyżej zaznaczono do ważnych powodów z pewnością można zaliczyć konieczność nagłego zabiegu lekarskiego, natomiast nie można uznać, że w każdym przypadku okres hospitalizacji i rekonwalescencji są takimi powodami. Przede wszystkim jednak opatrzenie terminowego pisma procesowego błędną datą 2 czerwca 2014 roku należy zakwalifikować jako brak należytej staranności profesjonalnego pełnomocnika, zatem błąd zawiniony. Pełnomocnik musiał mieć świadomość znaczenia prawidłowego oznaczenia daty pisma, jeżeli jego skuteczność zależała od daty wykonania obowiązku. Błąd pełnomocnika ma zaś taki sam skutek, jak błąd mocodawcy, na rzecz którego pełnomocnik działa. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż pełnomocnik skarżącego nie uwiarygodnił stosowną argumentacją faktu, iż przy dołożeniu należytej staranności nie mógł usunąć braków formalnych skargi w terminie. Ponosi więc wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji. a.tp.