II SA/Łd 1088/04

Dnia 17 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący : Asesor WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. II S.A./Łd 1088/04 U Z A S A D N I E N I E A. U. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego. W odpowiedzi na skargę z dnia 15 grudnia 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu podniosło, iż po rozpatrzeniu zarzutów skarżącej uznano skargę w całości za słuszną i decyzją z dnia [...] [...] uchylono w całości decyzję z dnia [...] [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Centrum Polityki Społecznej w Ł. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego na dzieci J. U. i K. U. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2005r. wezwano stronę przeciwną do nadesłania dowodu doręczenia decyzji z dnia [...] [...]. Z nadesłanego dowodu doręczenia wynika, iż decyzję tę doręczono skarżącej w dniu 14 stycznia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Problematykę umorzenia postępowania sądowoadministarcyjnego reguluje przepis art. 161 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z § 1 powołanego przepisu, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie: 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2.w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania, zaś użyty w tym przepisie zwrot "stało się" oznacza wystąpienie przyczyn, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn. Do przyczyn tych należy zaliczyć (przykładowo) wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), albo w sytuacji wygaśnięcia decyzji ( postanowienia ), będącej przedmiotem skargi (por. J.P.Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s.235). W analizowanej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uznało w całości zarzuty A. U., zawarte w skardze na własną decyzję z dnia [...] Nr [...] i na podstawie przepisu art. 54 § 3 powołanej ustawy podjęło w dniu [...] decyzję [...], którą to decyzją uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Centrum Polityki Społecznej w Ł. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego na dzieci J. U. i K. U. Podjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w dniu [...] decyzji Nr [...] oznacza, iż przed rozpoznaniem skargi w niniejszej sprawie, skutecznie wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną przez A. U. decyzję. Z tych względów uznać należy, iż przedmiot skargi przestał istnieć, zaś dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w postanowieniu.