II SA/Łd 1093/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. AG II SA/Łd 1093/13 U z a s a d n i e n i e W związku ze skargą na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość J.T. wystąpił do tut. Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie są emerytami i utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie 2.000 zł. Skarżący posiada dom bez wygód o powierzchni ok. 50 mkw. i gospodarstwo o powierzchni 1,5 ha, które nie przynosi dochodów. Strona nie zadeklarowała posiadania ponadto żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że jest osobą schorowaną, przeznaczają znaczne kwoty na zakup leków. Strona oświadczyła ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na uwadze sytuację przedstawioną przez skarżącego uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Biorąc pod uwagę wysokość dochodu, a także sytuację zdrowotną wnioskodawcy (zaawansowana osteoporoza, borelioza) uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania przed sądem administracyjnym, w tym kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG