II SA/Łd 1099/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Wójta Gminy W. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie określenia faktycznego zagospodarowania i wykorzystania terenu działki w zakresie wskazania obszarów podlegających ochronie akustycznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. LS W dniu 24 listopada 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga W. K. na pismo Wójta Gminy W. z dnia [...] lipca 2014 r. informujące Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Ł. o powierzchni chronionej akustycznie na działkach strony (nr 131, 133). Skarżący zarzucił, iż informacja zawarta w przedmiotowym piśmie jest sprzeczna z decyzją o warunkach zabudowy wydaną dla tych działek. W ocenie strony organ zmieniając jednostronnie warunki ww decyzji naruszył art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Nadto, skoro decyzja ustalająca warunki zabudowy jest równoznaczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, to należało stosować się do art. 114, a nie jak uczynił to organ do art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wyjaśnił, iż pismo z dnia [...] lipca 2014 r. jest odpowiedzią na pismo A Sp. z o.o. z siedzibą W. o przedstawienie, zgodnie z zapisami art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska, opinii dotyczącej faktycznego zagospodarowania terenów objętych realizacją przedsięwzięcia polegającego na budowie magazynku asortymentu i urządzeń na działkach nr 124, 126, 129 oraz terenów, na które może ono oddziaływać, w tym teren działek skarżącego. Stan formalno-prawny w zakresie emisji hałasu określa pozwolenie zintegrowane – decyzja Starosty [...] z dnia [...]. Dodał, iż w pierwszym piśmie zakwalifikował działkę nr 131 jako teren wykorzystywany jako zabudowa zagrodowa, która podlega ochronie akustycznej. Jednakże po kontroli na terenie Zakładu przeprowadzonej przez inspektorów WIOŚ w P., stwierdzono niezgodność, gdyż w decyzji z dnia [...] dla terenu działki nr 131 określony został poziom hałasu dla terenu zabudowy zagrodowej oraz terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami, natomiast działka nr 131 nie spełnia tych kryteriów, gdyż tylko w części jest wykorzystywana jako zabudowa zagrodowa, pozostała jej część to las oraz grunty orne. W związku z nieprawidłowym określeniem faktycznego zagospodarowania i wykorzystania tego terenu Wójt Gminy zweryfikował swą poprzednią kwalifikację, co odzwierciedlił w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. Wskazując na powyższe, organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z działalnością administracji publicznej, która podlega kontroli sądów administracyjnych. Nie została w sprawie wydana decyzji, postanowienie ani inny akt wymieniony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Zdaniem organu nie można także stwierdzić, iż mamy do czynienia z aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność dokonana przez organ, odzwierciedlona na piśmie, stanowi jedynie potwierdzenie istniejącego stanu faktycznego w zakresie klasyfikacji akustycznej danego terenu, czynność ta nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, może stanowić podstawę do podjęcia działań przez inne organy np. do wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu. Dodatkowo za odrzuceniem skargi przemawia ustalenie, iż nawet gdyby byłaby to czynność wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. to skarżący nie poprzedził wystąpienia do sądu wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, a to ustalenie stanowi podstawę do odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jednocześnie, na wypadek nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, Wójt Gminy W. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśniając w uzasadnieniu, iż decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na którą powołuje się skarżący, nie została zmieniona, ani na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego – jak twierdzi skarżący, ani na podstawie żadnego innego przepisu prawa. Nadto decyzja ta nie zawiera żadnych zapisów dotyczących dopuszczalnych norm hałasu na danym terenie. Organ podkreślił, iż wydając opinię akustyczną na podstawie art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska w żaden sposób nie zmienił decyzji ustającej warunki zabudowy dla działek skarżącego. Mając na uwadze twierdzenie skarżącego, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji jest równoznaczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, dlatego należało zastosować art. 114 ustawy Prawo ochrony środowiska stwierdził, iż z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Wyjaśnił, iż zakwalifikowanie na podstawie art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska, danego terenu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy ma charakter oceny. Nie ulega jednak wątpliwości, iż kryterium jakim winien się posługiwać organ jest faktyczne zagospodarowanie i wykorzystanie tego terenu i sąsiednich terenów. Dokonanie trafnej i obiektywnej kwalifikacji terenu jest zatem uzależnione od uprzedniego dokonania prawidłowej oceny faktycznego zagospodarowania danego terenu i terenów sąsiednich. Zaznaczył, iż wymagane jest więc ustalenie rodzaju terenów znajdujących się w zasięgu obiektu emitującego hałas, ich powierzchni i faktycznego zagospodarowania, wykorzystania. Natomiast Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie stanowi podstawy kwalifikacji terenu do określonej kategorii wymienionej w art. 113 ust.2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych, bowiem nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kognicja sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sądy administracyjne nie mogą i nie zastępują organów, co oznacza, że obowiązkiem sądu jest jedynie zbadanie legalności działania organów administracji publicznej. Nie są one władne orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie mają uprawnienia by wydać orzeczenia przyznające stronie uprawnienie lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego. Istotne jest, iż jak wynika z przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Poza katalogiem ww. spraw zgodnie z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają jedynie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując przy tym środki określone w tych przepisach. Lektura skargi W. K. wskazuje, iż przedmiotem skargi uczynił pismo Wójta Gminy W. z dnia [...] lipca 2014 r., którego nie sposób zakwalifikować do żadnej z przywołanej w art. 3 § 2 p.p.s.a. kategorii. Jest to pismo informujące i jako takie nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie zawiera trzech decydujących o takim charakterze pisma cech, tj. nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej - władczym rozstrzygnięciem, lecz jest oświadczeniem, nie wskazuje podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia, a przede wszystkim nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w stosunku do konkretnej osoby fizycznej. Niewątpliwie nie jest to także akt, który zmienia ustalenia określone decyzją z dnia [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji skarżącego. Zaskarżone pismo, jako pismo informacyjne, nie wywiera żadnego wpływu na sferę praw i obowiązków skarżącego. Wobec powyższego, w rozpoznawanej sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi, a ocena taka obliguje sąd do orzeczenia o odrzuceniu skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. LS