II SA/Łd 11/12
WyrokWSA w Łodzi2012-03-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda prawidłowo uchylił decyzję o pozwoleniu na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., biorąc pod uwagę toczące się postępowania dotyczące niezgodności z prawem istniejącego otworu okiennego w ścianie granicznej budynku?Ratio decidendi
Organ odwoławczy (Wojewoda) nie mógł uchylić decyzji o pozwoleniu na budowę i przekazać sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. tylko z powodu toczących się postępowań dotyczących innych kwestii (np. otworu okiennego), które nie miały bezpośredniego wpływu na możliwość zatwierdzenia projektu budowlanego. Organ odwoławczy powinien był merytorycznie rozpoznać sprawę lub, w ostateczności, zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., jeśli rozstrzygnięcie zależało od innego organu.Stan faktyczny
Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta Ł. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę G.W. Organ odwoławczy uznał, że Prezydent Miasta nie wziął pod uwagę toczących się postępowań dotyczących niezgodności z prawem istniejącego otworu okiennego w ścianie granicznej budynku oraz postępowania w sprawie sprostowania omyłki w decyzji o warunkach zabudowy. Skarżący G.W. zarzucił Wojewodzie naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 10 K.p.a. (brak czynnego udziału stron) i art. 106 § 1 K.p.a. (wymóg zajęcia stanowiska przez PINB).Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 8 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2012 roku sprawy ze skargi G. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego G. W. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wojewoda [...], decyzją nr [...] wydaną w dniu [...]r., na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uchylił w całości decyzję decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., nr [....], sprostowaną postanowieniem tegoż organu z dnia [...]r. oraz poprzedzające ją postanowienie z dnia [....]r., znak: [....], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono G.W. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z rozbudową murowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego o charakterze bliźniaczym w miejscu jego drewnianej części przewidzianej do rozbiórki wraz z nadbudową i niezbędną przebudową murowanej części budynku wraz z instalacjami wewnętrznymi, przewidzianą do realizacji na terenie działki oznaczonej numerem 70/1, obręb [...] w Ł. przy ul. K..
W trakcie postępowania organ odwoławczy ustalił, iż w dniu 12 kwietnia 2011r. G.W. wniósł o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w/w inwestycji. W konsekwencji Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...]r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia, w terminie do dnia [...]r., złożonego wniosku i dostarczenie, poprawionych, spełniających wymogi obowiązującego prawa, 4 egzemplarzy projektu budowlanego. Inwestor przedłożył w wyznaczonym terminie wymagane dokumenty.
Następnie w dniu [...]r. Prezydent Miasta Ł. zatwierdził projekt budowlany i udzielił G.W. pozwolenia na wykonanie wnioskowanych robót budowlanych, jednakże przed wydaniem owej decyzji nie umożliwiono stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów wskazując na zapis art. 10 § 2 K.p.a.
Od tej decyzji odwołała się, M.K., właścicielka działki oznaczonej nr 67, w granicy z którą istnieje budynek mający podlegać nadbudowie, zarzucając jej:
- naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 35 Prawa budowlanego, polegające na przyjęciu, iż przedłożony projekt budowlany spełnia wymagania określone w tym przepisie, gdy w rzeczywistości przedmiotowy projekt pozostaje w sprzeczności z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 ze zm.);
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji i przyjęcie, że projektowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na poszanowanie interesów osób trzecich znajdujących się w obszarze oddziaływania;
- naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.. przez niepodjęcie wszystkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niedokonanie w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że inwestor nie wywiązał się z obowiązków nałożonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...]r., którą nakazano D. i G. W., wykonanie robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie otworu okiennego w łazience, usytuowanego w ścianie, w granicy z jej nieruchomością. Zdaniem strony nie bez znaczenia są też ustalenia związane z tym, czy przedmiotowy obiekt budowlany mógł zostać zlokalizowany w miejscu zaprojektowanym w stosunku do nieruchomości sąsiednich, biorąc pod uwagę nie tylko ustalenia planu miejscowego, ale także przepisy rozporządzenia z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem zdaniem odwołującej się przedmiotowy projekt pozostaje w sprzeczności z § 12 w/w rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie istnieje możliwość innego usytuowania obiektów, których dotyczy skarżone pozwolenie. Nadto, usytuowanie obiektu w tak bliskiej odległości w sposób nadmierny ograniczało będzie wykonywanie praw rzeczowych na sąsiedniej działce. Niezrozumiałe dla strony odwołującej się jest również stanowisko organu w sprawie istniejącego otworu okiennego, znajdującego się w ścianie granicznej budynku, od strony jej posesji przy ul. K., bowiem w jej ocenie, okoliczność ta pozostaje w bezpośrednim związku ze skarżonym pozwoleniem na budowę, a pominięcie tak ważnej kwestii przy wydawaniu decyzji - nie znajduje usprawiedliwienia, tym bardziej że lokalizacja otworu okiennego pozostaje w sprzeczności z przewidzianymi w przepisach prawa warunkami jakimi winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem strony projektowana inwestycja wpłynie negatywnie na poszanowanie interesów osób trzecich znajdujących się w obszarze oddziaływania.
Wojewoda [...] w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...]r. wyjaśnił, iż w aktach sprawy znajduje się decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r., nr [...], (zatem wydana w tym samym dniu co decyzja organu pierwszej instancji), nakazująca D. i G. W., wykonanie robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie otworu okiennego w łazience znajdującego się w ścianie budynku, usytuowanego w granicy z nieruchomością przy ul. K. nr 9, materiałem niepalnym o klasie odporności ogniowej E – 30, w budynku mieszkalnym, jednorodzinnym zlokalizowanym na terenie nieruchomości przy ul. K. w Ł. w terminie do 30 września 2011r. W ocenie organu odwoławczego w uzasadnieniu owej decyzji zawarta jest analiza, dowodząca braku podstawy do uznania zgodności z przepisami powstania i istnienia przedmiotowego okna w ścianie granicznej. Zawarto w niej także stwierdzenie, że przedmiotowy budynek mieszkalny jest użytkowany w sposób mogący zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwa mienia dla sąsiedniej nieruchomości w przypadku powstania zagrożenia pożarowego. Wskazana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] r. nie jest decyzją ostateczną, bowiem D. i G.W. wnieśli od niej odwołanie, które nie zostało jeszcze zakończone wydaniem ostatecznej decyzji w trybie administracyjnym. Zdaniem Wojewody analiza obowiązujących na przestrzeni lat przepisów prawa, dotyczących sytuowania obiektów budowlanych w granicy działek, dowodzi, że nie dopuszczano możliwości istnienia otworów okiennych lub drzwiowych w ścianie na granicy działek. Zatem organ pierwszej instancji winien, rozpatrując wniosek inwestora, z urzędu uwzględnić, iż obiekt, który podlegać ma rozbudowie, nadbudowie i przebudowie istnieje w stanie niezgodnym z prawem, a czego nie uczynił. Organ odwoławczy poddał analizie także zgodność projektu budowlanego z uzyskaną przez inwestora decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji projektowanej na działce nr 70/1, obręb [...] położonej w Ł. przy ul. K., której integralną część stanowi postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., nr [...] wydane na podstawie art. 113 K.p.a., które merytorycznie zmienia jej orzeczenie, występując w toku niniejszego postępowania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o zbadanie jej prawidłowości. W dniu 14 listopada 2011r. do siedziby Wojewody wpłynęło zawiadomienie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., nr [....]. Zdaniem Wojewody rozstrzygnięcie podjęte przez Kolegium we wskazanej sprawie będzie miało wpływ na ustalenie zgodności projektu budowlanego załączonego do wniosku inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę z wydaną wcześniej decyzją o warunkach zabudowy tj. wypełnienie wymogu art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Wobec powyższego Wojewoda stwierdził, że organ pierwszej instancji w prowadzonym postępowaniu nie dokonał wnikliwej analizy i oceny materiału dowodowego, nie dopełnił wymogu zawartego w art. 10 § 1 K.p.a. Bezzasadnie także wskazano na zapis art. 10 § 2 K.p.a. Nadto uzasadnienie wydanej decyzji, które nie wyjaśnia stronie powodów dla których organ nie uznał zasadności zarzutów, nie wypełnia wymogu wskazanego w art. 107 § 3 K.p.a..
Nieprawidłowości te oraz konieczność zachowania, wskazanej w art. 15 K.p.a., zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego spowodowały, konieczność uchylenia w całości decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [....]r., sprostowanej postanowieniem z dnia [...]r. oraz poprzedzającego ją postanowienia z dnia [...]r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Powyższą decyzję G.W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając jej:
1. naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:
- art. 106 § 1 K.p.a., poprzez niewłaściwe przyjęcie, że wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę wymaga zajęcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego;
- art. 10 § 2 K.p.a., poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż w sprawie nie zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki.
2. błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez niewłaściwe przyjęcie, iż w sprawie [...], toczącej się przed Prezydentem Miasta Ł., zachodzi nieważność postępowania;
3. naruszenie art. 10 K.p.a., poprzez brak zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu i brak umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w sprawie;
wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem Wojewody, iż w wydana przez organ nadzoru budowlanego decyzja w przedmiocie zamurowania otworu okiennego w łazience ma wpływ na pierwszoinstancyjną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., bowiem w jego ocenie z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta Ł. wynika, iż miał on informację o postępowaniach toczących się przed organem nadzoru budowlanego oraz wiedział dokładnie, co jest ich przedmiotem. Pomimo to uznał, że ich rozstrzygnięcie nie będzie mieć wpływu na wynik postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. W ocenie skarżącego nieuzasadnione jest zatem stanowisko Wojewody, zgodnie z którym fakt wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ma jakikolwiek wpływ na treść rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta. Dodatkowo wskazano, że w dniu 24 listopada 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. umorzyło w całości postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia wskazanego wcześniej Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..]r. zatem argumentacja organu w tym zakresie przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w ocenie skarżącego jest nieaktualna. Nadto przedmiotowe pozwolenie na budowę dotyczyło m.in. drewnianej części budynku położonego w Ł. przy ul. K., zaś przeprowadzenie demontażu tej części nieruchomości jest konieczne ze względu na zagrożenie zawalenia się. Zatem w ocenie skarżącego Prezydent Miasta Ł. prawidłowo uznał, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz zagrożenie niepowetowanej szkody materialnej. Kończąc skarżący podkreślił, iż postępowania dotyczące likwidacji okna w łazience toczą się od 2003 roku, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. już dwukrotnie uchylał decyzje nakazujące taką likwidację.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji.
W trakcie rozprawy przeprowadzonej w dniu 24 lutego 2012r. skarżący złożył do akt sprawy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [....], którym odmówiono stwierdzenia nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. utrzymującego w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., nr [....] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...]r. o warunkach zabudowy dla inwestycji przy ul. K. w Ł..
Dodatkowo do akt sądowych w dniu 27 lutego 2012r. złożone zostały przez skarżącego kopie:
- postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [....] o umorzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [....]r., nr [....] o sprostowaniu na wniosek strony oczywistej omyłki w decyzji Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [....]r. o warunkach zabudowy dla inwestycji przy ul. K. w Ł..
- decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r., nr [...] która uchylała decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r., nr [...] nakazująca D. i G. W., wykonanie robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie otworu okiennego w łazience znajdującego się w ścianie budynku, usytuowanego w granicy z nieruchomością przy ul. K. nr 9, materiałem niepalnym o klasie odporności ogniowej E – 30, w budynku mieszkalnym, jednorodzinnym zlokalizowanym na terenie nieruchomości przy ul. K. w Ł. w terminie do 30 września 2011r., zaś nowa decyzja dotycząca spornego otworu okiennego nie została do dnia 8 marca 2012r. wydana przez organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem kontroli tutejszego Sądu jest rozstrzygnięcie organu odwoławczego wydane na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, które w orzecznictwie i piśmiennictwie określane jest powszechnie jako decyzja kasacyjna. Zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Wskazany przepis art. 138 § 2 K.p.a. pozwala organowi odwoławczemu wydać decyzję kasacyjną jedynie wówczas, gdy organ pierwszej instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo przeprowadził je w taki sposób, że zachodzi potrzeba uzupełnienia go w znacznej części. Ponieważ przewidziana w omawianym przepisie możliwość przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, to niedopuszczalne jest rozszerzające interpretowanie tego przepisu i wydawanie w oparciu o ten przepis decyzji w innych sytuacjach niż zostały w nim wskazane. Przepis art. 138 K.p.a., realizując zasadę dwuinstancyjności postępowania, ukształtował bowiem postępowanie przed organem odwoławczym jako postępowanie merytoryczne. Organ odwoławczy, w ramach swoich uprawnień kontrolnych, ocenia materiał dowodowy, uwzględniając stan faktyczny stwierdzony w czasie wydania decyzji przez organ w pierwszej instancji, jak i zmiany stanu faktycznego, które zaszły pomiędzy wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Należy podkreślić, że treść art. 138 § 2 K.p.a. musi być odczytywana i interpretowana łącznie z przepisem art. 136 k.p.a., określającym granice postępowania dowodowego przed organem odwoławczym. Granice te zostały zakreślone przez umożliwienie organowi odwoławczemu przeprowadzenia, na żądanie strony lub z urzędu, dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie bądź zlecenia przeprowadzenia tego postępowania organowi, który wydał rozstrzygnięcie.
Decyzję kasacyjną można wydać wówczas, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia szerokiego postępowania wyjaśniającego (w całości lub znacznej części). W sytuacji, gdy takiej konieczności nie ma, brak jest podstawy do wydania decyzji kasacyjnej, gdyż zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. organ drugiej instancji nie podzielając stanowiska organu pierwszej instancji uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub części i orzeka w tym zakresie co do istoty sprawy.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest zatwierdzenie przez Prezydenta Miasta Ł. projektu budowlanego i udzielenie G.W. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z rozbudową murowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego o charakterze bliźniaczym w miejscu jego drewnianej części przewidzianej do rozbiórki wraz z nadbudową i niezbędną przebudową murowanej części budynku wraz z instalacjami wewnętrznymi, przewidzianych do realizacji na terenie działki nr 70/1, położonej w obrębie [..] w Ł., przy ul. K..
Tytułem przypomnienia należy wskazać, iż stosownie do treści art. art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz.1623 ze zm.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7.
Nadto w razie spełnienia powyższych wymagań a także tych określonych w art. 32
ust. 4 ustawy , właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na
budowę (art. 35 ust. 4).
Jak już wskazano w dniu [...]r. Prezydent Miasta Ł. wydał pozwolenie na wykonanie robót budowlanych związanych z rozbudową murowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego przewidzianych do realizacji na terenie działki nr 70/1, położonej w Ł., przy ul. K.. W konkluzji owej decyzji organ architektoniczno - budowlany podkreślił, iż złożony przez G.W. projekt budowlany spełnia wymagania zawarte w treści w/w art. 35 ust.1 Prawa budowlanego, zatem pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącego złożonego w dniu 12 kwietnia 2011r. było jak najbardziej zasadne.
Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję wskazał natomiast na dwa postępowania, które miały mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie podjęte przez Prezydenta Miasta Ł., a do których to postępowań organ pierwszej instancji w ocenie organu odwoławczego nie wziął pod uwagę wydając swoje rozstrzygnięcia. Pierwszym było toczące się przed organami nadzoru budowlanego postępowanie dotyczące zamurowania materiałem niepalnym otworu okiennego ulokowanego w łazience, w ścianie budynku w granicy z nieruchomością przy ul. K. nr 9. Wyjaśnić należy, iż do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie owo postępowanie nie zostało zakończone decyzją ostateczną, bowiem jak wynika z przedłożonej do akt sprawy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r., nr [....] uchylona została decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r., nr [...] nakazująca D. i G. W., wykonanie robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, poprzez zamurowanie owego otworu okiennego, która w ocenie Wojewody winna być wzięta pod uwagę przy wydawaniu przedmiotowego pozwolenia.
Drugim postępowaniem było wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., nr [...] o sprostowaniu na wniosek strony oczywistej omyłki w decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, które zakończone zostało postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [...] o umorzeniu owego postępowania.
Jak wynika z powyższego żadne ze wskazanych przez organ odwoławczy postępowań nie zakończyło się do dnia wyrokowania w sposób, który uzasadniałby uchylenie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. Nadto jedynym nadal toczącym się postępowaniem jest postępowanie w sprawie doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w przedmiocie spornego otworu okiennego, która w ocenie Wojewody winna być wzięta pod uwagę przy wydawaniu przedmiotowego pozwolenia.
W tym miejscu należy przypomnieć, iż stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Skoro zatem Wojewoda [...] uznał, że istnieje konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd - rozumianego w ten sposób, że dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania okaże się, że ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia właściwego organu lub sądu, to winien zawiesić postępowanie w sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę do czasu prawomocnego zakończenia postępowania uzasadniającego zawieszenie.
Natomiast ewentualny wynik wskazanych przez Wojewodę postępowań nie mógł uzasadniać uchylenia w trybie art. 138 § 2 K.p.a. decyzji o pozwoleniu na budowę.
Niezależnie do powyższego należy wskazać, iż kluczową kwestię w niniejszej sprawie stanowi wpływ legalności spornego okna na zatwierdzenie projektu budowlanego złożonego przez skarżącego.
Nie sposób nie zauważyć, iż w znajdującym się w aktach projekcie budowlanym na karcie A-8 obrazującej projekt rozbudowy budynku mieszkalnego – elewacja północna odzwierciedlone jest sporne okno, z adnotacją, iż "sprawa istniejącego okna zostaje wyłączona z uwagi na niezakończone postępowanie przed PINB. Okno pozostanie lub zostanie zamurowane zależnie od rozstrzygnięcia PINB."
W ocenie Sądu możliwość złożenia przez inwestora, takiej deklaracji o dostosowaniu projektu (zatwierdzonego zresztą przez organ pierwszej instancji) do niewydanego jeszcze orzeczenia organu nadzoru budowlanego, powinna być wyjaśniona w ramach postępowania odwoławczego. Następnie organ odwoławczy winien dokonać subsumcji stanu faktycznego sprawy pod przepisy Prawa budowlanego i w zależności od poczynionych ustaleń wydać odpowiednie rozstrzygnięcie stosownie do art. 138 § 1 K.p.a., orzekając czy złożony przez G.W. projekt budowlany spełniał wymogi prawne obligujące organ do jego zatwierdzenia, czy też tych przesłanek nie spełniał, wskazując w szczególności jaki wpływ na zatwierdzenie, bądź odmowę zatwierdzenia przedmiotowego projektu budowlanego ma nieuregulowany stan prawny spornego okna oraz w jakim zakresie owo okno nie pozwala na zatwierdzenie owego projektu, który dotyczy zupełnie innego fragmentu domu. Organ winien przy tym wskazać konkretną normę prawa uzasadniającą ewentualną odmowę zatwierdzenia przedmiotowego projektu.
Konkludując należy wskazać, iż stan faktyczny sprawy niniejszej w dacie orzekania przez Wojewodę [...] nie uzasadniał podjęcia przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji w trybie art. 138 § 2 K.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 wskazanej ustawy.
m.ch.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło