II SA/Łd 110/18

Dnia 27 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi L.S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia lf II SA/Łd 110/18 Uzasadnienie L.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest możliwość jego wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia został zawarty w skardze wniesionej na postanowienie o nałożeniu grzywny w wysokości 35 323,30 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku. Wniosek nie zawiera jednak żadnego uzasadnienia ani argumentów zmierzających do uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, czyli że szkoda może zostać rzeczywiście wyrządzona, bądź wystąpią trudne do odwrócenia skutki. Trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżący w żaden sposób nie wykazał takich okoliczności. Niewystarczająca argumentacja zawarta we wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej nie jest brakiem formalnym, który podlega usunięciu na wezwanie Sądu. Skarżący nie wykazał, by wystąpiła którakolwiek z ustawowych przesłanek uprawniających Sąd do wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu sama dolegliwość uiszczenia grzywny w kwocie 35 323,20 zł nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Nie oznacza ona bowiem automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf