II SA/Łd 1101/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, , , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy w R. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie skargi na pracę kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. postanawia: - odrzucić skargę. W dniu 18 października 2004 r. J. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy w R. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na pracę Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R.. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie względnie o oddalenie, z uwagi na okoliczność, że zaskarżona uchwała podjęta została w sprawie skargi na działalność kierownika GOPS. Uchwała podjęta w wyniku skargi na podstawie art. 227 kpa jest czynnością informującą o sposobie załatwienia sprawy i nie podlega zaskarżaniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej (art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie z powołaną regulacją, Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez sądową kontrolę aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem. W świetle tych przepisów do właściwości sądu administracyjnego nie należy wydawanie decyzji lub innych aktów administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, lecz kontrola tych aktów pod względem ich zgodności z prawem. Skarga do Sądu administracyjnego w postępowaniu dotyczącym petycji, skarg i wniosków nie przysługuje, bowiem w takim postępowaniu nie rozpatruje się konkretnej sprawy administracyjnej i nie dochodzi do wydania decyzji administracyjnej. Pogląd taki znajduje swoje poparcie w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2001 r., II SAB 213/00, Lex Nr 54555; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, Lex Nr 54426; postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., III SAB 108/99, Lex Nr 48017; postanowienie NSA z dnia 18 lutego 1997 r., III SAB 1/97, Lex Nr 29038), jak i doktrynie (np. P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2004 r.; J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Warszawa 2004 r.). Należy wyjaśnić, iż przedstawione poglądy zawarte w cytowanych orzeczeniach zostały podjęte pod rządami regulacji obowiązującej do dnia 31 grudnia 2003 r. (obowiązywała wówczas ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie administracyjnym, Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), jednakże z uwagi na unormowanie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zachowały one swoją aktualność również w stanie prawnym obowiązującym w chwili obecnej. W tym stanie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.