II SA/Łd 1102/15

Dnia 8 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. A. P. M. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. A 8 w P. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2015 r. skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie odpisów skargi albo nadesłanie 7 odpisów skargi, określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz uiszczenie wpisu sądowego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie wysłano na adres wskazany w skardze, jednak po dwukrotnej awizacji została zwrócona do Sądu. Ponowna próba doręczenia wezwania stronie zakończyła się znów dwukrotną awizacją w dniach 15 i 23 lutego 2016 r. oraz zwrotem przesyłki dnia 2 marca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 47 § 1 i 2 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej p.p.s.a.); w szczególności skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, a ponadto do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Dodatkowym warunkiem dopuszczalności skargi jest uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych i fiskalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została skarżącemu doręczona w trybie art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu. W niniejszej sprawie operator pocztowy dwukrotnie zawiadamiał skarżącego o możliwości odbioru przesyłki, po czym zwrócił pismo do Sądu po upływie 14 dni od dnia jego złożenia w placówce pocztowej. Sąd uznał, iż przesyłkę dla skarżącego należy uznać za doręczoną z dniem 29 lutego 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego zarządzeniem 7-dniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia wezwania, strona nie usunęła braków skargi. Zatem skarga podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. Taka sama konsekwencja płynie – stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a - z zaniechania uiszczenia w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji. A. P.