II SA/Łd 1108/07

PostanowienieWSA w Łodzi2008-07-17

Skład orzekający: Jolanta Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu prawa pomocy, który nie został uzupełniony w zakresie braków formalnych mimo wezwania sądu, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd zobligowany jest odrzucić sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu prawa pomocy, jeżeli strona mimo wezwania sądu nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu w zakreślonym terminie. Jest to zgodne z art. 259 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
E. D. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu I. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Skarżący zarzucił, że przyznanie prawa pomocy jest niezasadne ze względu na wspólne gospodarstwo domowe i dochody uczestniczki. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, jednak skarżący nie uczynił tego w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu E. D. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 maja 2008 r. o przyznaniu uczestniczce postępowania I. S. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi J. i E. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...], znak [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odrzucić sprzeciw. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 maja 2008 r., Sąd przyznał uczestniczce postępowania I.S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W terminie prawem przewidzianym sprzeciw od tego postanowienia wniósł skarżący E.D., podnosząc, iż uczestniczka postępowania faktycznie prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwoma synami, pracującymi "na czarno". Wszyscy razem prowadzą gospodarstwo rolne i korzystają z dopłat unijnych. Posiada klacz oraz dużego źrebaka na sprzedaż. W świetle powyższych okoliczności przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest zupełnie niezasadne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2008 r. E.D. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu przez nadesłanie 4 egzemplarzy sprzeciwu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (art. 259 § 2 w zw. z art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosowne wezwanie w tym przedmiocie skarżący odebrał w dniu 16 czerwca 2008 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, który biegł od dnia 17 czerwca 2008 r. do dnia 23 czerwca 2008 r. braki formalne sprzeciwu nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 259 § 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od postanowień referendarza sądowego wydanych na posiedzeniu niejawnym o przyznaniu bądź odmowie przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie, niespornym jest, że E.D. mimo wezwania Sądu i pouczenia o skutkach prawnych niewykonania w zakreślonym terminie nałożonych obowiązków, nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu. W tym stanie rzeczy, Sąd zobligowany był odrzucić sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). B.C.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło