II SA/Łd 111/19

Dnia 8 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. i K.R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i rozliczeń z tym związanych p o s t a n a w i a: 1. podjąć zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne; 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi J.R.; 3. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi K.R.; 4. zwrócić skarżącej J. R. z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 26 lutego 2019 roku pod pozycją [...]. dc J. R. i K. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i rozliczeń z tym związanych, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji poprzedzającej, tj. decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Następnie pismem z dnia 25 lutego 2019 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, że w dniu [...] stycznia 2019 r. zmarł K. R. i w związku z tym wnosi o zawieszenie postępowania do czasu ustalenia następców prawnych zmarłego. Do powyższego pisma dołączono odpis skrócony aktu zgonu K. R. z dnia 21 stycznia 2019 r. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2019 r. Sąd, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 131 p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W pismach z dnia 17 kwietnia 2019 r., 27 sierpnia 2019 r., 20 grudnia 2019 r., 23 czerwca 2020 r., 11 grudnia 2020 r., 31 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącej wnosił o przedłużenie terminu do wskazania następców prawnych skarżącego. Z kolei w piśmie z dnia 12 kwietnia 2021 r. pełnomocnik wniósł o niepodejmowanie czynności w sprawie z uwagi na konieczność przeprowadzenia ostatecznej rozmowy ze skarżącą. W piśmie z dnia 5 maja 2021 r. pełnomocnik skarżącej J. R. oświadczył, że skarżąca cofa skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 128 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) powoływanej dalej w uzasadnieniu jako "p.p.s.a.", Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: 1) w razie śmierci strony - od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo zarządcy sukcesyjnego w sprawach wynikających z prowadzenia jego przedsiębiorstwa, albo ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku; 2) w razie utraty zdolności sądowej - od dnia ustalenia ogólnego następcy prawnego; 3) w razie braku przedstawiciela ustawowego - od dnia jego ustanowienia; 4) gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. 5) jeżeli zarządca sukcesyjny, z którego udziałem toczyło się postępowanie, przestał pełnić tę funkcję - od dnia zgłoszenia się lub wskazania kolejnego zarządcy sukcesyjnego; 6) w razie wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego - od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego. Stosownie do przepisu art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje m.in. postanowienie o umorzeniu postępowania 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 3 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Niniejsze postępowanie zostało zawieszone postanowieniem Sądu z dnia 2 kwietnia 2019 r. z uwagi na śmierć skarżącego. Postanowienie to uprawomocniło się i do chwili obecnej nie zgłosił się (nie został wskazany) następca prawny zmarłego czy też osoba, której interesu prawnego mógłby ewentualnie dotyczyć wynik niniejszego postępowania. Zauważyć przy tym należy, że z akt sprawy wynika, iż skarżący zmarły w toku postępowania sądowego, na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego zamieszkiwał jako lokator w budynku mieszkalnym jednorodzinnym należącym do gminnego zasobu mieszkaniowego, usytuowanym na nieruchomości, której zwrotu dotyczą kwestionowane w niniejszej sprawie decyzje. Co istotne, prawo najmu lokalu mieszkalnego jest wyłączone ze spadku (zob. art. 922 § 2 K.c. i Komentarz do art. 691 Kodeksu Cywilnego, Ciszewski Jerzy (red.), Nazaruk Piotr (red.), opubl. w Lex 2019 r.). Jest to prawo o charakterze osobistym, przysługujące określonej osobie (por. uchwała SN z dnia 23 września 2010 r., sygn. akt III CZP 51/10, opubl. OSNC 2011/3/25, Lex nr 602460). Wobec tego, w sytuacji gdy zaskarżony akt nie dotyczy praw wchodzących w skład majątku spadkowego skarżącego oraz wobec niewskazania spadkobierców skarżącego, nie ma potrzeby zwracania się do sądu spadku o ustanowienie kuratora spadku. Przedmiot postępowania odnosi się bowiem w tym wypadku wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Biorąc pod uwagę powyższe, dokonując analizy akt sprawy i uwzględniając powołane okoliczności sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne należy podjąć na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia. Ponadto, z uwagi na fakt, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków skarżącego, Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi K. R. w oparciu o art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzekł jak w punkcie 3 sentencji postanowienia. W dalszej kolejności Sąd stwierdził, badając dopuszczalność cofnięcia skargi przez skarżącą J. R., że brak jest w sprawie okoliczności przemawiających za uznaniem, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi J.R. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. Z kolei o zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł w punkcie 4 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dc