II SA/Łd 1112/11

Dnia 10 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant st. sekr. sąd. Nina Krzemieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. przyznać i nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. C. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy al. [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i dwadzieścia groszy) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności przy Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w Ł. zawiesił postępowanie w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności D. D. Jako przyczynę uzasadniająca zawieszenie postępowania organ pierwszej instancji wskazał toczące się postępowanie sądowe wszczęte z odwołania strony od orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...], utrzymanego w mocy orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...], oraz brak prawomocnego wyroku w tej sprawie. W zażaleniu na to postanowienie D. D. zarzuciła, że zawieszenie postępowania jest niezasadne z uwagi na to, że postępowanie, które toczy się przed Sądem Rejonowym w sprawie o sygn. akt [...] dotyczy wyłącznie ustalenia stopnia niepełnosprawności zawartego w orzeczeniu o niepełnosprawności z dnia [...]. Nadto orzeczenie to było wydane na okres do dnia 31 lipca 2011r. i w chwili obecnej straciło ważność. Niniejsza sprawa dotyczy ustalenia stopnia niepełnosprawności od dnia 1 sierpnia 2011r. po upływie ważności orzeczenia z dnia 20 lipca 2009r. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ drugiej instancji stwierdził, że z uwagi na fakt, iż prowadzone przed Sądem Rejonowym postępowanie dotyczy orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, Miejski Zespół nie mógł prowadzić odrębnego postępowania o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Postępowanie toczące się na skutek odwołania z dnia 14 grudnia 2009r. nie zostało zakończone. Miejski Zespół do czasu zwrotu akt z Wojewódzkiego Zespołu i uzyskania informacji o treści prawomocnego wyroku nie może wszcząć postępowania w sprawie. W skardze na powyższe postanowienie D. D. powtórzyła argumentację zawartą w zażaleniu, przedstawiła też stan innych postępowań sądowych dotyczących innych okresów niepełnosprawności. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ administracji podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podniósł także, iż w związku z uprawomocnieniem się postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...], sygn. akt [...] w dniu 12 października 2011r., przekazał w tym samym dniu kopię postanowienia organowi pierwszej instancji, który wyda postanowienie w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania. Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2012r. pełnomocnik skarżącej z urzędu cofnął skargę w związku z podjęciem przez organ zawieszonego postępowania oraz wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, iż nie zostały one pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Z treści tego przepisu również wynika, iż sąd zobowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą jednakże określone w tym przepisie okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W tej sytuacji należało uznać cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne i skuteczne tym bardziej, że wskazaną przez pełnomocnika skarżącej przyczyną cofnięcia skargi jest podjęcie zawieszonego postępowania, czego domagała się skarżąca. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro skarżąca skutecznie cofnęła skargę, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. Podstawę rozstrzygnięcia zawartego w pkt 2 postanowienia stanowią art. 250 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 i 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). A.D.