II SA/Łd 1118/13

Dnia 24 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 roku sprawy ze skargi J. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia J. B. na postanowienie organu I instancji z dnia [...] Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własną ostateczną decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 k.p.a., uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. B. zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie istotnych dla sprawy okoliczności, które miały istotny wpływ na wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz bezprawne wskazywanie na fakt niezachowania terminu do wystąpienia o wznowienie i odmówienie przymiotu strony. Nadto pominięcie wniosku o wznowienie postępowania z dnia 23 lipca 2012 r., który został złożony z zachowaniem terminu jednego miesiąca od momentu dowiedzenia się, że budowa została odebrana oraz błędne przyjęcie, iż w dniach 27 luty 2013 r. i 17 czerwca 2013 r. skarżący złożył nowe wnioski o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2014 r. skarżący oświadczył, iż cofa skargę w tej sprawie. Dodał, że jego zamiarem nie było wszczynanie kolejnego postępowania w sprawie wznowienia postępowania lecz chce, aby nie działa mu się krzywda i by woda nie zalewała jego działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei jak stanowi przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i ocenił, że nie zmierza ono ani do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wobec powyższego uznać należało cofnięcie skargi przez stronę skarżącą za dopuszczalne, co obligowało sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. LS