II SA/Łd 1118/14

Dnia 3 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miasto Ł. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2015 roku w sprawie o sygnaturze II SA/Łd 1118/14 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi Gminy Miasto Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości i rozliczeń z tym związanych p o s t a n a w i a: - uzupełnić wyrok z dnia 15 stycznia 2015 roku wydany w sprawie o sygnaturze II SA/Łd 1118/14 poprzez dodanie pkt 3 w brzmieniu "zasądza od Wojewody [...] na rzecz Gminy Miasto Ł. kwotę 440 (słownie: czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania". LS Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 15 stycznia 2015 roku, po rozpoznaniu skargi Gminy Miasto Ł. – w punkcie pierwszym – uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] oraz – w punkcie drugim – stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 lutego 2015 roku. Dnia 13 lutego 2015 roku pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 15 stycznia 2015 roku o orzeczenie o kosztach postępowania podkreślając, że wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, został zawarty w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). W sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 lutego 2015 roku, a wniosek o uzupełnienie tegoż wyroku w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania, tenże pełnomocnik wniósł w dniu 13 lutego 2015 roku. Wniosek – w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a. – został zatem złożony w terminie. Odnosząc się merytorycznie do powyższego wniosku zaakcentować wypada, iż stosownie do treści art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie sąd wyrokiem z dnia 15 stycznia 2015 roku uwzględnił skargę strony skarżącej, zatem – stosownie do art. 200 P.p.s.a. – wobec zawartego w skardze wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, powinien zawrzeć w tymże wyroku także rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Niewątpliwie sąd takowego rozstrzygnięcia nie zawarł, co skutkuje uznaniem, iż wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Na zasądzoną kwotę 440 zł składa się uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi w wysokości 200 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego w kwocie 240 zł. W tej sytuacji, sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 157 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. LS