II SA/Łd 1123/22

Dnia 3 stycznia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 października 2022 r., nr SKO.4119.404.2022 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego p o s t a n a w i a: 1. przywrócić termin do wniesienia skargi; 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. ał W dniu 7 listopada 2022 r. J.L.-K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. II SPP/Łd 181/22 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata i umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi pismem z dnia 21 listopada 2022 r. wyznaczyła adwokat M.L. W dniu 7 grudnia 2022 r. pełnomocnik z urzędu zapoznała się z aktami sprawy. Następnie w dniu 12 grudnia 2022 r. pełnomocnik z urzędu wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 października 2022 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, że w dniu 5 listopada 2022 r. skarżąca otrzymała decyzję, zatem termin do wniesienia skargi mijał z dniem 5 grudnia 2022 r. W dniu 7 grudnia 2022 r. skarżąca została poinformowana o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. W tym także dniu pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy. Jak wskazała pełnomocnik, uchybienie terminu nie nastąpiło z winy skarżącej, stąd wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. W piśmie z dnia 20 grudnia 2022 r. pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że cofa skargę wskazując, iż skarżąca w dniu 20 grudnia 2022 r. otrzymała dodatek węglowy. J.L.-K. w piśmie z dnia 28 grudnia 2022 r. oświadczyła, iż cofa skargę, bowiem w dniu 20 grudnia 2022 r. otrzymała dodatek węglowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w sprawie jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi. W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy wskazać, że stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i art. 87 p.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 p.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu m.in. do wniesienia skargi, może zatem nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Z akt sądowych wynika, że w dniu 5 listopada 2011 r. skarżąca otrzymała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 października 2022 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi mijał z dniem 5 grudnia 2022 r. W dniu 7 listopada 2022 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 10 listopada 2022 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata i umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 12 grudnia 2022 r. pełnomocnik z urzędu wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 26 października 2022 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, że w dniu 7 grudnia 2022 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy. Zdaniem Sądu, przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przepis art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Oceniając zasadność wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd ocenił, iż podniesione w przywołanym wniosku okoliczności wskazują, iż skarżąca uwiarygodniła stosowną argumentacją fakt, iż uchybienie terminu nie było przez nią zawinione. Bez wątpienia skarżąca w dniu 7 listopada 2022 r., a zatem w dwa dni po otrzymaniu decyzji (co miało miejsce w dniu 5 listopada 2022 r.) zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W dniu 7 grudnia 2022 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 12 grudnia 2022 r. wniósł skargę z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wskazane we wniosku o przywrócenie okoliczności, w ocenie Sądu, świadczą o niezawinionym uchybieniu terminu i pozwalają na uwzględnienie wniosku o jego przywrócenie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 pp.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym postanowienia. Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi należy wyjaśnić, że stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 20 grudnia 2022 r., a skarżąca w piśmie z dnia 28 grudnia 2022 r. złożyły oświadczenie o cofnięciu skargi wskazując na fakt otrzymania w dniu 20 grudnia 2022 r. przez skarżącą wnioskowanego dodatku węglowego. Z tego powodu Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne. W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a., podlega umorzeniu, o czym Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia. is