II SA/Łd 1126/14

Dnia 17 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Miasta Ł. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 1126/14 wydanego w sprawie ze skargi Gminy Miasta Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki i odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia. LS Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną Gminy Miasta Ł. od wyroku tutejszego sądu z dnia 17 lutego 2015 r. oddalającego skargę Gminy Miasta Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki i odmowy zwrotu nieruchomości. Odpis powyższego rozstrzygnięcia doręczono radcy prawnemu M. Ł. w dniu 30 kwietnia 2015 r., która reprezentowała Gminę Miasto Ł. w toku postępowania przed sądem wojewódzkim, zamiast radcy prawnemu dr M. G., który w imieniu Gminy Miasta Ł. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z dnia 17 lutego 2015 r. W dniu 12 maja 2015 r. Gmina Miasto Ł. reprezentowana przez radcę prawnego dr M. G. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia argumentując, że sąd doręczył odpis zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej radcy prawnemu, który nie jest pełnomocnikiem strony skarżącej w postępowaniu kasacyjnym. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została złożona przez radcę prawnego dr M. G., który złożył pełnomocnictwo do reprezentowania Miasta Ł. w postępowaniu kasacyjnym. Zaskarżone postanowienie zostało natomiast doręczone radcy prawnemu M. Ł., która faktycznie zapoznała się z jego treścią po powrocie z urlopu wypoczynkowego w dniu 11 maja 2015 r., na dowód czego załączono poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię karty urlopowej. W tej sytuacji doręczenie stronie skarżącej odpisu postanowienia z dnia 24 kwietnia 2015 r. nie było skuteczne. Działając jednak z ostrożności procesowej pełnomocnik Gminy Miasta Ł. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na wspomniane postanowienie, ponieważ uchybienie terminu nie nastąpiło z winy strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 p.p.s.a. wynika, że warunkiem przywrócenia terminu jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. 1 i art. 87 § 1); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której nie dokonano w terminie (art. 87 § 4). Przywrócenie terminu m. in. do wniesienia skargi, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając brak winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy zalicza się na przykład: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itd. W ocenie sądu pełnomocnik strony skarżącej uprawdopodobnił, podając wiarygodne okoliczności brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tutejszego sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Niewątpliwie skargę kasacyjną w imieniu Gminy Miasta Ł. wywiódł radca prawny dr M. G., który załączył stosowne pełnomocnictwo. Natomiast odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej został doręczony radcy prawnemu M. Ł. w dniu 30 kwietnia 2015 r., która reprezentowała stronę skarżącą w toku postępowania pierwszoinstancyjnego. Nie budzi również wątpliwości, że radca prawny M. Ł. w okresie od dnia 4 maja 2015 r. do dnia 7 maja 2015 r. przebywała na urlopie wypoczynkowym, o czym świadczy załączona do zażalenia karta urlopowa. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należy uznać za złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W konsekwencji, sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. LS