II SA/Łd 1129/11

Dnia 18 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi K. K., A. K. i E. R. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ulic A, B, C i D postanawia: oddalić wniosek. Sprawa toczy się ze skargi K. K., A. K. i E. R. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ulic A, B, C i D w S. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w odniesieniu do zaskarżonej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednakże ustawodawca przewidział również przesłanki negatywne, których istnienie obliguje Sąd do odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Powołany przepis zabrania wstrzymania wykonania aktów prawa miejscowego, które weszły w życie oraz aktów lub czynności, których wstrzymanie wykonania wyłącza ustawa szczególna. Warto podkreślić, iż wystąpienie przesłanki negatywnej (nawet przy zaistnieniu przesłanki pozytywnej) stanowi przeszkodę do pozytywnego załatwienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w S. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta S. Nie ulega wątpliwości, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma przymiot źródła prawa powszechnie obowiązującego na terenie danej jednostki samorządu terytorialnego. Aktem prawa miejscowego jest tylko taki akt o charakterze normatywnym, który został wydany na podstawie wyraźnej kompetencji ustawowej przez organ samorządu terytorialnego lub terenowy organ administracji rządowej, określający w sposób generalny i abstrakcyjny reguły postępowania (prawa i obowiązki) adresatów. Z uwagi na powyższe, należało zbadać, czy zaskarżona uchwała weszła w życie. Stosownie do art. 88 ust. 1 Konstytucji warunkiem wejścia w życie aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie. Tryb ogłaszania aktów prawa miejscowego określa ustawa z 20 lipca 2000 roku o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.j. Dz.U. z 2007 roku, Nr 68 poz. 449, ze zm.). Akty prawa miejscowego ogłaszane są niezwłocznie w wojewódzkim dzienniku urzędowym województwa. Kontestowana uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [..] roku, Nr [...] pod pozycją [...]. Zgodnie z treścią § 16 zaskarżonej uchwały weszła ona w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, t.j. w dniu 12 września 2011 roku. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, iż zaskarżona uchwała stanowi akta prawa miejscowego, który wszedł w życie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. m.ch.