II SA/Łd 1132/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Asesor WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2005 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi H. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazania wstrzymania użytkowania budynku gospodarczego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. - Sygn. akt II SA/Łd 1132 / 03 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. NR [...] (znak: [...]) działając na podstawie art. 138 par. l pkt l w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i art. 71 ust. 3 w związku z art. 50 ust 1 pkt l ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 roku, Nr 106, 1126 ze zm.) po rozpatrzeniu zażaleń: H. B. i A. C. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) zobowiązujące A. C. do wstrzymania użytkowania budynku gospodarczego usytuowanego w środkowej części kompleksu zabudowań zakładu ceramiki ozdobnej, funkcjonującego w miejscowości W. przy ulicy A 14, utrzymał zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. ustalił, że na działce przy ulicy A 14 we W., znajduje się budynek wzniesiony na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Ł. z dnia [...] (znak: [...]) o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego. Obiekt został adaptowany przez A. C. na cele prowadzonej działalności gospodarczej, jako zakład ceramiki ozdobnej, bez wymaganego prawem pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu. Biorąc pod uwagę, że zmiana sposobu użytkowania nastąpiła bez wymaganego pozwolenia organu administracji architektoniczno – budowlanej, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) wstrzymał użytkowanie niniejszego obiektu. Na to postanowienie złożyły dwa odrębne zażalenia: H. B. domagając się rozbiórki budynku i A. C. wnosząc o warunkowe cofnięcie wstrzymania użytkowania, ze względu na niebezpieczeństwo bankructwa zakładu i utraty miejsc pracy. Organ odwoławczy rozpatrując wniesione zażalenia doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie jest zasadne pod względem merytorycznym i nie budzi zastrzeżeń proceduralnych. Zgodnie z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane, w wypadku samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu organ nadzoru budowlanego ma obowiązek zastosować odpowiednio przepisy art. 50 i 51 niniejszej ustawy. W ocenie organu odwoławczego w zaistniałej sytuacji organ I instancji stosując w drodze analogii przepis art. 50 ustawy – Prawo budowlane z 1994 roku prawidłowo wstrzymał zaskarżonym postanowieniem użytkowanie przedmiotowego obiektu. Dalej organ stwierdził, iż w ciągu dwóch miesięcy od dnia doręczenia postanowienia organu I instancji stronom, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyda na podstawie art. 51 ust. 1, w związku z art. 71 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane z 1994 roku, decyzję nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu albo nakładającą obowiązek "wykonania czynności niezbędnych do doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem". W dniu 15 lipca 2003 roku na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi złożyła H. B.. W uzasadnieniu skargi przywołano sytuację, jaka miała miejsce na gruncie w okresie poprzedzającym wzniesienie obiektów budowlanych, których dotyczy niniejsze postępowanie. W ocenie skarżącej wzniesienie budynków gospodarczych nastąpiło pomimo zakazu wznoszenia nowych obiektów budowlanych na tym terenie i jedynym sposobem, aby prawu stało się zadość jest wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowych obiektów. W ocenie skarżącej prowadzenie postępowania w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania jest błędem organu administracji. Właściwym postępowaniem jest postępowanie w przedmiocie rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podczas rozprawy w dniu 2 lutego 2005 roku do akt sprawy złożone zostały dwie decyzje. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] wydana na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane, zobowiązująca A. C., jako właścicielkę nieruchomości położonej w miejscowości W. przy ulicy A 14, do sporządzenia i przedłożenia w organie nadzoru budowlanego między innymi: inwentaryzacji geodezyjnej budynku, inwentaryzacji architektoniczno – budowlanej obiektu, orzeczenia o stanie technicznym budynku, samowolnie wykonanych robotach adaptacyjnych oraz możliwości jego użytkowania jako części kompleksu zabudowań zakładu ceramiki ozdobnej, opinii Państwowej Inspekcji Pracy, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Państwowej Straży Pożarnej o możliwości użytkowania samowolnie przebudowanego i adaptowanego budynku, a także decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], wydana na podstawie przepisu art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane udzielająca A. C. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku na cele zakładu ceramiki ozdobnej, pod warunkiem jego użytkowania w sposób zgodny z przeznaczeniem i z wymogami ochrony środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie, pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, nie zostało przez ten Sąd zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 roku, a zatem sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.)) Przepis art. 161 par. 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie: p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż 1) cofnięcie skargi bądź 2) śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osoba zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W niniejszej sprawie mamy właśnie do czynienia z bezprzedmiotowością dalszego postępowania, rodzącą konieczność jego umorzenia. Kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest wskazanie, iż przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie nakazujące inwestorowi wstrzymanie użytkowanie przedmiotowego budynku gospodarczego. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (Dz. W. z 2000 roku, Nr 106, poz. 1126 ze zm.), który z mocy art. 71 ust. 3 tejże ustawy, w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego znajduje odpowiednie zastosowanie, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ustawy – Prawo budowlane, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem użytkowanie obiektu budowlanego będące następstwem samowolnej zmiany dotychczasowego użytkowania. Stosownie do treści art. 50 ust. 4 omawianej ustawy postanowienie o wstrzymaniu użytkowania obiektu budowlanego traci moc po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 51 ust. 1, a więc decyzja nakazującą zaniechanie samowolnego użytkowania albo nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia samowolnie użytkowanego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Mając na uwadze, iż postanowienie wstrzymujące użytkowanie przez inwestora budynku gospodarczego stało się podstawą do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 w związku z art. 71 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane, nakładającej na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia samowolnie użytkowanego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, a następnie decyzji wydanej w trybie art. 59 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, udzielającej inwestorowi pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku na cele zakładu ceramiki ozdobnej, uznać wypada, iż skarga wniesiona na kwestionowane postanowienie stała się bezprzedmiotowa. Za takim wnioskiem przemawia przede wszystkim kierunek skargi, a więc okoliczność, iż ostatecznego postanowienia wstrzymującego użytkowanie obiektu nie kwestionował inwestor, na którego ów obowiązek został nałożony. Ponadto wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji, w następstwie orzeczonego wstrzymania użytkowania obiektu, które doprowadziły do udzielenia inwestorowi pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu pozbawia wniesioną skargę substratu zaskarżenia, a więc materialnej podstawy do merytorycznego zbadania przez sąd administracyjny zgodności z prawem działań organów administracji prowadzących do wstrzymania przez inwestora użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczego. Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.