II SA/Łd 1154/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Stępień, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Ż. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...], Nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz Ż. W. i M. W. solidarnie kwotę 1.286,00 (jeden tysiąc dwieście osiemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Nr [...] z dnia [...] , Wójt Gminy M. , działając na podstawie art. 36 ust. 4 oraz art. 37 ust. 1, 4, 6 ustawy z dnia 27.marca 2005r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), w oparciu o uchwałę Nr XVIII/103/2003 Rady Gminy M. z dnia 17.grudnia 2003r. (Dz.Urz.Woj.Łódzkiego Nr 77, poz. 681 z dnia 2.kwietnia 2004r.) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części południowej Gminy M. oraz art. 104 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) ustalił Ż. i M. W. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w obrębie wsi J. – działka nr 87/4, spowodowaną zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części południowej Gminy M. – tzw. rentę planistyczną, w wysokości 6.762,00,-zł. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż w dniu [...] ., w wyniku sprzedaży prawa własności działki numer 87/4 położonej we wsi J. , wszczęte zostało postępowanie administracyjne, zmierzające do ustalenia należnej Gminie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, spowodowanej zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części południowej Gminy M. . Nieruchomość w J. (działka numer 87/4) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy M. , zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy Nr VIII/44/94 z dnia 14.grudnia 1994 roku (Dz. Urz. Woj. Piotrkowskiego Nr 29, poz. 179 z dnia 16.grudnia 1994r.) była przeznaczona pod uprawy rolne. Zgodnie z Uchwałą Nr XVIII/103/2003 Rady Gminy M. z dnia 17.grudnia 2003r., (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego Nr 77, poz. 681 z dnia 2.kwietnia 2004r.), nastąpiła zmiana przeznaczenia opisanej nieruchomości - przy drodze wiejskiej na głębokości 120 m pod budownictwo zagrodowo - mieszkaniowe, pozostała część pod uprawy rolne. Zgodnie z ustaleniami szczegółowymi, jako podstawowe przeznaczenie terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem MR/MN, przyjęto zabudowę mieszkaniową: zagrodową i jednorodzinną o niskiej intensywności z ukształtowaniem pierzei od strony drogi powiatowej i dróg gminnych. Jako przeznaczenie dopuszczalne na terenie, o którym mowa wyżej, ustalono nieuciążliwe usługi komercyjne o charakterze podstawowym oraz nieuciążliwe rzemiosło o charakterze usługowym. Minimalne wielkości nowotworzonych działek dla zabudowy zagrodowej określono na 3000 m2, zaś dla zabudowy jednorodzinnej - 1500 m2. Zasięg 20,0 m strefy ochronnej lasów został wyłączony z zabudowy. W zakresie wymogów z dziedziny ochrony środowiska dopuszczono realizację tylko i wyłącznie usług nieuciążliwych, nakazano ochronę istniejących enklaw leśnych poprzez ich utrzymanie i konserwację, nadto zaś nakazano realizację nowej zieleni. Dodatkowo ustalone zostały w planie obowiązki zachowania minimum 60 % powierzchni biologicznie czynnej terenu działki brutto oraz zapewnienia miejsca na każdej działce dla pojemników na odpady i surowce wtórne. Zrealizowana zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego spowodowała wzrost wartości nieruchomości, oznaczonej numerem działki 87/4 o powierzchni l ,0000 ha, położonej w obrębie wsi J. , co potwierdza operat szacunkowy z wyceny wartości nieruchomości, sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu [...] , na zlecenie Urzędu Gminy w M. . Z opracowania wynika natomiast, że wartość nieruchomości przed zmianą planu wynosiła 9.366,00-zł., po zmianie natomiast 43.176,00-zł. Wzrost wartości nieruchomości, będący różnicą powyższych kwot wynosi zatem 33.810,00,-zł. W dniu 1.marca 2005r., przed upływem 5 lat od dnia wejścia w życie zmiany planu miejscowego, mającej wpływ na zwiększenie wartości nieruchomości, na podstawie aktu notarialnego Rep. "A" Nr [...], nastąpiło zbycie (przeniesienie własności) przedmiotowej nieruchomości. Stosownie natomiast do treści art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27.marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatą ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości. Wysokość tejże opłaty ustala się na dzień sprzedaży nieruchomości. Wzrost wartości nieruchomości, stanowi różnicę między wartością nieruchomości, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu (art.37 ust.1) Stosownie do § 71 Uchwały Nr XVIII/103/2003 Rady Gminy M. z dnia 17.grudnia 2003r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części południowej Gminy M. , wartość stawki procentowej, służącej naliczaniu opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości określono na poziomie 20% dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo - usługową, zagrodową i mieszkaniową jednorodzinną z usługami oraz letniskową. W związku z powyższym "renta planistyczna" ustalona w niniejszej sprawie wynosi 6.762,00,-zł. Zawiadomieniem Nr [...] z dnia [...] Ż. i M. W. zostali poinformowani o zakończeniu kompletowania dokumentów, niezbędnych do wydania decyzji administracyjnej, oraz o możliwości zapoznania się z nimi w celu sporządzenia notatek i wniesienia ewentualnych uwag. W wyznaczonym terminie nie przybyli do Urzędu Gminy w M., tym samym nie zostały wniesione żadne uwagi, dotyczące przedmiotowego postępowania. Brak zarzutów ze strony zainteresowanych, daje zaś, zdaniem organu, podstawę do wydania decyzji administracyjnej, ustalającej opłatę planistyczną. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyli Ż. W. i M. W., podnosząc, iż decyzję co do sprzedaży nieruchomości podjęli "nieświadomi konsekwencji". Wskazali też, iż na skutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego nie uległy zmianie "wszelkie media znajdujące się na działce". Decyzją Nr [...] z dnia [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 "Kodeksu postępowania administracyjnego" utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach orzeczenia podniosło, iż zgodnie z treścią art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27.marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz.717 ze zm.) jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel albo użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę, ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości. Wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w ust. 4, ustala się na dzień jej sprzedaży. Wzrost wartości nieruchomości stanowi różnicę między wartością nieruchomości określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu obowiązującego po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego, a jej wartością, określoną przy uwzględnieniu przeznaczenia terenu, obowiązującego przed zmianą tego planu, lub faktycznego sposobu wykorzystywania nieruchomości przed jego uchwaleniem (art. 37 ust.l ustawy). Zasady określania wartości nieruchomości oraz osoby uprawnione do określania tej wartości ustalają przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 37 ust. 11 ustawy). W myśl art. 37 ust. 3 ustawy, roszczenie, o którym mowa w art. 36 ust. 3, można zgłaszać w terminie 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące. Natomiast w myśl ust. 4, przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do opłat, o których mowa w art. 36 ust. 4. W chwili uchwalenia zmian do planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M. , właścicielami nieruchomości położonej w J. , oznaczonej jako działka nr 87/4, byli Ż. i M. W. . Umową sprzedaży z dnia [...] , zbyli przedmiotową działkę. Zgodnie natomiast z powołanymi wyżej uchwałami, działka przedmiotowa, przed zmianą planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M. , położona była w terenach upraw rolnych. Po zmianie planu, zatwierdzonej uchwałą z dnia 17.grudnia 2003r., częściowo znalazła się w terenach przeznaczonych pod zabudowę zagrodowo - mieszkaniową. Uchwała ta weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego, tj. w dniu 17.kwietnia 2004 r. Z dokonanej przez rzeczoznawcę majątkowego wyceny nieruchomości wynika, że w związku ze zmianą planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M. , wzrosła wartość przedmiotowej nieruchomości. Wartość sprzedanej działki gruntu, na dzień jej zbycia, przed zmianą przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (uprawy rolne) wynosiła 9.366,00,-zł, natomiast po zmianie przeznaczenia na tereny zabudowy zagrodowo - mieszkaniowej - 43.176,00,-zł. Wzrost jej wartości wynosi zatem 33.810,00,-zł. Rzeczoznawca, dokonując wyceny nieruchomości, uwzględnił, że tylko w stosunku do części nieruchomości nastąpiła zmiana przeznaczenia w planie zagospodarowania przestrzennego. Różnica wartości nieruchomości wynika z możliwości zabudowy gruntu o powierzchni 4.200 m2 , dotychczas rolnego, w związku ze zmianą jego przeznaczenia w planie. Na podstawie dokonanej przez rzeczoznawcę analizy rynku nieruchomości i zastosowanych zasad wyceny należy przyjąć, że określone wartości gruntu odpowiadają cenom wolnorynkowym. Pobranie opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 3 ustawy, uzależnione jest od dwu przesłanek: zmiany wartości nieruchomości w następstwie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany oraz zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od dnia wejścia w życie uchwalonego planu. W niniejszej sprawie, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, obie te przesłanki zostały spełnione - nastąpił wzrost wartości nieruchomości, a nieruchomość została zbyta przed upływem 5 lat od wejścia w życie zmian do planu zagospodarowania przestrzennego gminy. Pobranie opłaty od byłego właściciela nieruchomości jest obligatoryjne - nie zależy od uznania organu. Na Ż. i M. W. ciąży więc obowiązek wniesienia opłaty, o której mowa w art. 36 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W § 71 pkt 2 powołanej wyżej uchwały Rady Gminy M. z dnia 17.grudnia 2003r., wprowadzono stawkę procentową, służącą naliczeniu opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, spowodowanej zmianą przeznaczenia nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego, w wysokości 20% dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo - usługową. Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie organu odwoławczego, wysokość opłaty planistycznej, została przez Wójta Gminy M. ustalona prawidłowo. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyli Ż. i M. małżonkowie W. , wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zakwestionowali dokonaną przez rzeczoznawcę wycenę nieruchomości, wskazując na fakt, iż nie wziął on pod uwagę przebiegu gazociągu, znacznie utrudniającego lub wręcz uniemożliwiającego zabudowę działki. Ponadto, w ocenie skarżących nie jest jasne, dlaczego fakt sprzedaży nieruchomości (całej) za kwotę niespełna 10.000.00,-zł., nie został przez biegłego wzięty pod uwagę przy dokonywaniu szacunku. Żądanie przez organy, zapłaty kwoty stanowiącej 70 % ceny jaką uzyskali ze sprzedaży, uznali za krzywdzące i niesprawiedliwe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do merytorycznego uzasadnienia stanowiska, zawartego w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi podniesiono, iż skarżący w toku postępowania administracyjnego nie kwestionowali dokonanej przez rzeczoznawcę wyceny, natomiast gazociąg nie przebiega przez teren działki o zmienionym przeznaczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność rozstrzygnięcia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) . Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza przepisy prawa materialnego oraz normy procedury administracyjnej, w stopniu określonym w cytowanym przepisie. Wskazać w pierwszym rzędzie należy, że w sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego operacie szacunkowym, z wyceny wartości nieruchomości, położonej w J. , w gminie M. , oznaczonej jako działka nr 87/4, o łącznej powierzchni 1.000 ha, nie zostały wzięte pod uwagę okoliczności, które mogłyby mieć istotny wpływ na ustalenie jej rynkowej wartości. Po pierwsze bowiem, rzeczoznawca zupełnie pominął fakt, iż nieruchomość wspomniana (o powierzchni 1 ha) została w dniu 20.listopada 2004r. sprzedana za cenę 10.000,00,-zł. Umowa sprzedaży, pod warunkiem zawieszającym, zawarta została w dniu 20.listopada 2004r., natomiast w dniu 1.marca 2005r. strony umowy złożyły jedynie oświadczenie o przejściu prawa własności w związku ze ziszczeniem się warunku (nieskorzystaniem z prawa pierwokupu przez Agencję Nieruchomości Rolnych). Umowa sprzedaży ze swej istoty jest czynnością prawną konsensualną. Oznacza to, ze dochodzi do skutku poprzez oświadczenie woli sprzedawcy o zamiarze sprzedania rzeczy za określoną cenę i wyrażeniu zgody przez kupującego. Przesunięcie skutku rzeczowego umowy sprzedaży (przeniesienie własności nieruchomości) do chwili zawarcia umowy o przewłaszczeniu nie przekształca tejże czynności w realną. (por. System prawa prywatnego. T. 7. Prawo zobowiązań. Część szczegółowa, pod red.J.Ratajskiego. Wydawnictwo C.H.Beck, Instytut Nauk Prawnych PAN, Warszawa 2001, str. 11). Zgodnie zaś z treścią art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 27.marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, spowodowanej uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego ustala się na dzień jej sprzedaży, nie zaś przeniesienia jej własności w trybie art. 157 § 2 ustawy z dnia 23.kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Dokonana wycena, obejmująca jedynie część wspomnianej nieruchomości (0,4200 ha), określa natomiast jej wartość na dzień 1.marca 2005r., co samo przez się wyklucza wymierzenie na jej podstawie opłaty planistycznej. Po wtóre, podnieść należy, iż wątpliwości budzi również metodologia dokonanego przez rzeczoznawcę szacunku części nieruchomości, której przeznaczenie uległo zmianie na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy M. . Sprzedażą objęta została bowiem cała nieruchomość skarżących, stanowiąca jedną działkę geodezyjną, nie zaś wyłącznie jej część, objęta zmianą planu. Fakt ten nie znalazł natomiast żadnego odzwierciedlenia w dokonanej wycenie. Po myśli art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zaś, wzrost wartości nieruchomości dotyczyć ma nieruchomości, nie zaś jej fragmentu. W tym kontekście, wątpliwości budzić może prawidłowość przyjęcia do porównania cen sprzedaży nieruchomości o stosunkowo niewielkiej powierzchni (od 0,1290 ha do 0,44 ha), skoro jest rzeczą powszechnie znaną, iż ceny metra kwadratowego powierzchni działek mniejszych, znacznie odbiegają od cen jednostkowych nieruchomości większych. Ponadto, w dokonanej wycenie, wysokość rzeczywiście uzyskanej ze sprzedaży ceny nieruchomości, nie została choćby dostrzeżona. Tymczasem nie sposób pominąć faktu, iż cena ta wyniosła 10.000,00,-zł.(za całą nieruchomość), zaś z przedłożonego operatu wynika, iż niespełna jej połowa, warta była w miesiącu marcu 2005r. - 43.176,00,-zł. tj. z górą 4 razy więcej. Nie można rzecz jasna wykluczyć, iż cena wspomniana wskazana została w umowie pozornie, póki jednak taki zarzut nie został nawet zgłoszony, cena ta jest ceną rynkową, uzyskaną ze sprzedaży nieruchomości. W świetle zarzutów skargi, wątpliwości co do dokonanej wyceny nieruchomości, wynikają również z faktu, iż kwestia wypływu usytuowania gazociągu na wartość działki nie znalazła odzwierciedlenia w sporządzonym szacunku. Nawet jeżeli fakt ten nie był podnoszony przez skarżących w toku postępowania administracyjnego, okoliczność wspomniana powinna była zostać rozważona z urzędu, po myśli art. 155 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21.sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz.U. Nr 261 z 2004r., poz. 2603 ze zm.) Należy także, mieć na uwadze treść art.154 wspomnianej ustawy, statuującego obowiązek uwzględnienia przy dokonywaniu wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości, w szczególności celu wyceny, rodzaju i położenia nieruchomości, przeznaczenia w planie miejscowym, stopnia wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stanu jej zagospodarowania oraz dostępnych danych o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. W rozpoznawanej sprawie, wycenie podlegała nieruchomość na potrzeby ustalenia opłaty z tytułu wzrostu jej wartości, na skutek zmiany przeznaczenia w uchwalonym planie zagospodarowania przestrzennego. Opłata ta wymierzana jest przy tym jedynie wtedy, gdy właściciel zbywa nieruchomość przed upływem 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy lub jego zmiana stały się obowiązujące (art. 37 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Nie sama zatem korzystna zmiana planu, rodzi obowiązek uiszczenia opłaty lecz dopiero dokonana (w domyśle korzystniejsza) sprzedaż nieruchomości, w określonym czasie. Z tego punktu widzenia, trudno odmówić racji argumentom skargi, że ustalanie przedmiotowej opłaty na poziomie blisko 70 % ceny sprzedanej (całej) nieruchomości, jest wysoce wątpliwe w świetle obowiązku uwzględniania przy załatwianiu spraw, słusznego interesu obywateli oraz pogłębiania ich zaufania do organów Państwa, o których mowa w art. 7 i 8 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.). Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Po myśli art. 152 p.p.s.a. natomiast, rozstrzygnięto o niewykonywaniu zaskarżonego orzeczenia do dnia uprawomocnienia się wyroku. W oparciu o treść art. 200 p.p.s.a., zasądzono natomiast na rzecz skarżących solidarnie zwrot poniesionych przez nich kosztów postępowania, na które złożyły się uiszczony wpis sądowy (271,00,-zł), wynagrodzenie pełnomocnika, będącego adwokatem (1.000,00,-zł) oraz uiszczona opłata od pełnomocnictwa (15,00,-zł) . .