II SA/Łd 1155/18

Dnia 12 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. A. i L. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie na rzecz skarżących E. A. i L. A. kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 7 grudnia 2018 r. pod poz. [...] oraz kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 10 grudnia 2018 r. pod poz. [...]. a.bł. Pismem z dnia 7 grudnia 2018 r. E. A. i L. A., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr [...] wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce o nr ewid. 1409/22 położonej w obrębie [...], gmina T.. Wnosząc skargę na powyższą decyzję, pełnomocnik skarżących w dniu 7 grudnia 2018 r. uiścił kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. W dniu 10 grudnia 2018r. L. A. również uiścił kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 4 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwanie pełnomocnik stron odebrał w dniu 10 stycznia 2019 r., jednakże pozostawił je bez odpowiedzi. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżących nie usunął braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 47 § 1 i 2 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.); w szczególności skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, a ponadto do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Jednocześnie stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zgodnie zaś z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest odrzucenie skargi. Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi pełnomocnik E. A. i L. A. odebrał w dniu 10 stycznia 2019 r., a więc termin do uzupełnienia braków formalnych mijał w dniu 17 stycznia 2019 r. Pełnomocnik skarżących, pomimo że został pouczony o negatywnych skutkach nieuzupełnienia braków skargi, w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków. Uznać należy zatem, że skarga pełnomocnika E. A. i L. A. nie została skutecznie wniesiona i z tej przyczyny na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. Dodać należy, że zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, pobiera się w wysokości 500 zł. Prawidłowa wysokość wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie wynosi zatem 500 zł. Skarżący tymczasem uiścili tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 1000 zł, a więc o 500 zł więcej niż powinien. Stosownie do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a. sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. W przepisie tym przesądzono także, iż zwrot ten następuje na koszt strony. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi, jeśli takich kosztów w konkretnym przypadku nie ma. Okoliczność, że skarżący uiścili tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę o 500 zł wyższą niż powinni powoduje, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu. Z tego też względu skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. a.bł.