II SA/Łd 1159/10

Dnia 24 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia odmówić przywrócenia terminu. j.m. W dniu 25 września 2010r. W. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. nr [...] znak: [...] z dnia [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący został pouczony, iż nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie 7 dni, będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do usunięcia braków fiskalnych skargi W. M. otrzymał w dniu 26 października 2010r., a więc termin wyznaczony przez Sąd upływał 2 listopada 2010r. Skarżący uiścił wymaganą kwotę w dniu 5 listopada 2010r. Pismem z dnia 5 listopada 2010r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Z uzasadnienia wniosku wynika, iż skarżący w ustalonym przez Sąd terminie nie posiadał środków finansowych do uiszczenia opłaty. Poza tym uchybienie terminu związane było ze znacznym spiętrzeniem się prac polowych, co spowodowało niedopełnienie przez skarżącego wszystkich formalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią § 32 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. nr 169, poz. 1646) po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu chyba, że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi. W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Z kolei w myśl art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 p.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wreszcie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W rozpoznawanej sprawie W. M. złożył wniosek o przywrócenie terminu w ustawowo określonym czasie, a także razem z wnioskiem uiścił wymagany wpis od skargi. Jednakże zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim przeszkoda uniemożliwiająca skarżącemu zachowanie terminu nie miała charakteru nagłego. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wspomnianą przeszkodą był przejściowy brak środków finansowych oraz spiętrzenie się prac polowych w prowadzonym przez skarżącego gospodarstwie rolnym. Należy jednak zauważyć, że strona, która wnosi skargę do sądu musi liczyć się z tym, że w związku z tym faktem powstanie po jej stronie obowiązek uiszczenia kosztów sądowych. Strona powinna wykazać się również należytą starannością i zorganizować swoje bieżące sprawy w taki sposób, by nie kolidowały one z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż dla oceny wniosku o przywrócenie terminu nie miały znaczenia powołane w nim argumenty odwołujące się do sytuacji finansowej skarżącego oraz nadmiaru obowiązków w rozpatrywanym okresie. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej jest rozpatrywany pod kątem zawinienia w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności, a nie rzeczywistych możliwości płatniczych. W przypadku gdy strona postępowania nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w całości lub części może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy. Natomiast jeżeli strona z powodu nadmiaru obowiązków nie jest w stanie sama dokonać wymaganych przez Sąd czynności procesowych, powinna w tym zakresie posłużyć się inną osobą. Skoro skarżący nie uwiarygodnił stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niego niezależna oraz nie wykazał się należytą starannością, to na podstawie art. 86. § 1 p.p.s.a. zdanie drugie Sąd orzekł jak w sentencji. j.m.