II SA/Łd 1161/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Anna Stępień (spr.), Sędziowie : Sędzia NSA: Anna Łuczaj, Sędzia WSA: Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, Po rozpoznaniu w dniu 29 września 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dofinansowania do zakupu aparatu słuchowego 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz Z. S. kwotę 10; zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów sądowych Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., art. 35 a ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz.U. Nr 123, poz. 776 ze zm.), § 2 pkt 3, § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 96, poz. 861 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło niedopuszczalność odwołania Z. S.. W uzasadnieniu podano, że pismem z dnia [...] które wpłynęło do organu I instancji w dniu [...] Z. S. złożył odwołanie od bliżej nie określonej decyzji z 2001r. Następnie powołując się m. in. na treść art. 1 ust. 1, 17 ust. 1 i 3, art. 18 ust. 1 zd. 1, art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz ustawę z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137, poz. 1083 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze przedstawiło zasady swojego funkcjonowania. Powołując się z kolei na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2003r. sygn. IISA/Łd 183/02 organ orzekający stwierdził, że ani organ I instancji, ani Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie może wydawać decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących dofinansowania ze środków PFRON, zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze, a "adresatem pism w sprawach takich, jak poruszane w piśmie Z. S., może być tylko właściwy organ I instancji". Na powyższe postanowienie Z. S. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego powołując się na treść art. 35 § 1 i 3, art. 61 § 1, art. 128, 141 § 1, art. 145 § 1, 153 § 1, art. 156 § 1, 183 § 1, 227 i 221 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1271 i nr 228 z 2003r., poz. 2261 ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: 1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, 3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd doszedł do przekonania, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w sposób, o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie art. 145 § 1, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Z treści art. 127 i nast. kodeksu postępowania administracyjnego wynika między innymi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Nie wymaga ono szczegółowego uzasadnienia, gdyż wystarczy, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie do treści art. 134 kpa – organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Do drugiej grupy zaliczyć trzeba przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę nie mającą do tego legitymacji ( np. przez osobę trzecią ), bądź przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych ( por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 1997r. sygn. IISA/Gd 538/96 – LEX nr 44192 ). W przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując się m.in. na treść art. 134 kpa, zaskarżonym postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Z. S. od decyzji w sprawie dotyczącej odmowy przyznania dofinansowania do zakupu aparatu słuchowego. W uzasadnieniu podniesiono, że pismem z dnia 28 czerwca 2002r., które wpłynęło do organu I instancji 4 czerwca 2003r. Z. S. złożył odwołanie od bliżej nieokreślonej decyzji z 2001r. Samorządowe Kolegium, w powołaniu się na wskazany wyżej wyrok NSA uznało, że organ stopnia podstawowego nie miał podstawy prawnej do wydania decyzji i dlatego stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W ocenie Sądu powyższe rozstrzygnięcie jest wadliwe. Organ II instancji, do którego wpływa odwołanie od rozstrzygnięcia I instancji winien ustalić, jakiej decyzji ono dotyczy. Za nieprawidłowość należy uznać rozpatrywanie środka odwoławczego od "bliżej nieokreślonej decyzji z 2001r.", jak to ujęto w uzasadnieniu postanowienia. Ponadto z treści odwołania ( pismo z [...] które do Kolegium wpłynęło w dniu [...]) wynika, że wniosek o dofinansowanie do zakupu aparatu słuchowego został złożony do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w sierpniu 2001r. (odręczny dopisek, że 7 sierpnia ), natomiast na odpowiedź, skarżący czekał aż pięć miesięcy. W tej sytuacji należało więc wyjaśnić, o jakiej odpowiedzi, czy wydaniu decyzji skarżący pisał, gdyż wówczas nie byłaby to decyzja z 2001r. Organ winien ponadto ustalić, wzywając stronę w trybie art. 64 § 2 kpa, kiedy skarżący decyzję tę uzyskał, gdyż stosownie do treści wskazanego wyżej art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia. Tymczasem przedmiotowe odwołanie zostało złożone ze znacznym opóźnieniem w stosunku do ewentualnego terminu wydania rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na to, iż akta administracyjne przedmiotowej sprawy wydają się wskazywać na to, że brak jest w obrocie prawnym decyzji organu I instancji z 2001r., od której to miałby się odwoływać przedmiotowym odwołaniem Z. M.. Z akt tych wynika bowiem, iż decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filii Ł. – B. z dnia [...] (jedyne rozstrzygnięcie wydane przez organ I instancji znajdujące się w załączonych aktach) zostało ostatecznie uchylone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak: [...]. Odrębną kwestią jest natomiast, czy organ stopnia podstawowego miał podstawy prawne ku temu, aby w okresie, kiedy wpłynął wniosek o dofinansowanie do zakupu aparatu słuchowego, wydać decyzję, ale - wobec podniesionych uchybień procesowych - nie ona zdecydowała o konieczności uchylenia zaskarżonego postanowienia. Reasumując, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Mimo uwzględnienia skargi, z uwagi na jej przedmiot, Sąd nie zawarł rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 152 wskazanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie zwrotu kosztów sądowych Sąd wyrokował w oparciu o art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm. ) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271 ).