II SA/Łd 1162/13

Dnia 5 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odrzucić skargę. LS M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Do skargi załączyła kopie decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad K. M. oraz odwołania od tej decyzji skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie argumentując, że powołana w skardze sygnatura [...] dotyczy ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], którą Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], odmawiającą prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja Kolegium została doręczona stronie w dniu 12 września 2013 r., co oznaczałoby, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, wobec czego skarga podlega odrzuceniu. Jednocześnie organ zaznaczył, że nie istnieje żadna decyzja SKO z dnia [...] o odmowie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 27 listopada 2013 r. skarżąca wskazała, że nie otrzymała odpowiedzi na złożone odwołanie od decyzji o odmowie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 6 grudnia 2013 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wypowiedzenie się, czy przedmiotem jej skargi jest decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] znak [...] o odmowie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad K. M.. Jeśli zaś przedmiotem skargi jest inny akt administracyjny sąd prosił o wskazanie organu, numeru, daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia) lub zaskarżonej czynności i o nadesłanie jego kserokopii. Stosowne wezwanie w tym przedmiocie strona otrzymała w dniu 12 grudnia 2013 r. W zakreślonym przed sąd terminie, który biegł od dnia 13 grudnia 2013 r. do dnia 19 grudnia 2013 r. braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej w tekście "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1); oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2); określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (pkt 3). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie treść skargi oraz pisma z dnia 27 listopada 2013 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie pozwala na jednoznaczną identyfikację aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia), będącego przedmiotem zaskarżenia przez M. M. Podnieść również wypada, że skarżąca pomimo pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania obowiązku nie ustosunkowała się również do wezwania sądu z dnia 6 grudnia 2013 r., co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z tych powodów sąd zobligowany był odrzucić skargę. Na marginesie dodać trzeba, iż nawet gdyby uznać, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] (której kopię załączono do skargi), to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Mając powyższe na uwadze sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. LS