II SA/Łd 1165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a.bł. Pismem z dnia 17 listopada 2014 r. S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie ulicy "B" (drogi gminnej) w rejonie ulic A i B Ł.. W treści skargi zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na niepowetowaną szkodę nieodwracalne skutki wiążące się z wycięciem drzew na potrzeby realizacji inwestycji drogowej. W ocenie S. P. drzewa znajdujące się w wykazie drzew do usunięcia oznaczone w projekcie budowlanym numerami 1, 2, 3 oraz 27 nie kolidują w żaden sposób z jezdniami planowanej drogi. Skarżący wskazał, że istnieją nieścisłości projektowe w oznaczeniu drzew w projekcie. W rzeczywistości drzewa te przewidziano do usunięcia w wyniku prób umieszczania w liniach rozgraniczających drogi "B" innej inwestycji, tj. sieci wodociągowej. Dodatkowo w piśmie z dnia 4 grudnia 2014 r. wnioskodawca podniósł, że mimo iż zaskarżona decyzja nie jest jeszcze prawomocna, wykonawca przystąpił już do wykonywania prac związanych z przedmiotową inwestycją i w tym celu dokonał m.in. bezprawnego oddzielenia części działki położnej przy ulicy A stanowiącej własność wnioskodawcy. Ponadto nadmienił, że prawdopodobnie wskutek uzyskania pozytywnej ekspertyzy biegłego z zakresu ochrony przyrody z dnia 5 września 2014 r. oraz poparcia przez owego biegłego wniosku z dnia 11 maja 2012 r. skierowanego do Rady Miejskiej w Ł. dojdzie do ustanowienia pomników przyrody na kasztanowcach znajdujących się na terenie przewidzianym do realizacji przedmiotowej inwestycji drogowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a). W świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego za znaczną szkodę uważa się taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, dostępne w CBOSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.p). Podkreślenie wymaga, że w treści wniosku strona jest obowiązana wskazać konkretne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania. Sąd administracyjny podejmuje zaś decyzję w tym zakresie na podstawie okoliczności wskazanych we wniosku, jak również bierze pod uwagę wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu. W niniejszej sprawie przede wszystkim należy mieć na uwadze należy, że zaskarżona decyzja, jaki poprzedzająca ją decyzja wydane zostały wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. nr 80 poz.721 ze zm.). Celem wskazanej specustawy drogowej jest stworzenie prawnych warunków zapewniających sprawny przebieg realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się głównie w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowy drogi. Wskazać również należy na istniejące ograniczenia w zakresie rozstrzygnięć możliwych do wydania przez sądy administracyjne w spawach związanych z zezwoleniami na realizację tychże inwestycji. Wydanie decyzji na podstawie rzeczonej ustawy nie wyłącza co do zasady możliwości wstrzymania wykonania tejże decyzji. Jednakże regulacje zawarte w ustawie istotnie ograniczają możliwość udzielenia ochrony tymczasowej poprzez bardziej restrykcyjną ocenę sytuacji strony w takim przypadku (por. postanowienia NSA: z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 1356/14, z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 42/13, dostępne w CBOSA pod adresem orzeczenia. nsa.gov.pl). W omawianym akcie prawnym interesowi społecznemu i gospodarczemu przyznano bowiem prymat nad słusznym interesem strony z uwagi na konieczność zapewnienia sprawnej budowy dróg krajowych Z tych przyczyn z jednej strony ustawa znacznie zwiększa uprawnienia inwestora, natomiast z drugiej zdecydowanie ogranicza uprawnienia właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. Należy również pamiętać, że inwestycja w zakresie realizacji drogi publicznej ma na celu zapewnienia określonych potrzeb społeczności lokalnej a ewentualne wstrzymanie wykonania może naruszyć istotny interes inwestora skutkując opóźnieniami w pracach budowlanych wiążących się przeważnie z dotkliwymi stratami finansowymi. W ocenie sądu wniosek S. P. nie został poparty żadnymi szczególnymi okolicznościami, które mogłyby uzasadnić wstrzymanie wykonania w sprawie dotyczącej zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wnioskodawca powołuje się bowiem na znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki polegające na wycięciu drzew na terenie jego posesji w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Wyjaśnić należy, że usunięcie drzew z terenu inwestycji nie jest nadzwyczajną okolicznością, a normalnym następstwem decyzji zezwalających na realizację inwestycji drogowej. Zauważyć przy tym należy, że ograniczenie uprawnień i pozbawienie prawa własności w związku z realizacją inwestycji drogowej zabezpieczone jest przyznaniem stosownego odszkodowania, co wynika wprost z art. 12 ust. 4a, ust. 4b, ust. 4f, ust. 5 oraz art. 18 przedmiotowej ustawy. Odszkodowanie stanowi rekompensatę za wywłaszczoną nieruchomość i chroni interesy jej dotychczasowego właściciela. Poza tym nie może umknąć uwadze okoliczność, iż inwestor zobowiązał się do wykonania licznych nasadzeń kompensacyjnych w pasie całej projektowanej drogi. Powyższe pozwala na stwierdzenie, że szkoda związana z usunięciem drzewostanu zostanie w całości zrekompensowana. Ponadto zwrócić uwagę należy, że ryzyko związane z rozpoczęciem realizacji inwestycji obciąża inwestora, bowiem inwestor podejmując czynności w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego będzie musiał liczyć z tym, że w razie ewentualnego uchylenia decyzji będzie zobligowany na własny koszt przywrócić stan poprzedni. Reasumując, sąd nie dopatrzył się szczególnych okoliczności umożliwiających uwzględnienie wniosku i zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji postanowienia. a.bł.