II SA/Łd 1167/11

Dnia 30 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. A.S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. w sprawie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego na dzieci: A., K. i M. S. na okres od 1 maja 2011 r. i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2011/2012 na dzieci: A., K. i M. S. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na dziecko M. S. na okres od 1 maja 2011 r. Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku uwzględniło skargę A. S. w całości i uchyliło w całości zaskarżone rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Nadto organ nadesłał Sądowi zwrotne potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia [....] roku o nr [...]. Na wezwanie Sądu skarżąca pismem z dnia 7 listopada 2011r. wskazała, że nie podtrzymuje skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Powyższe jest konsekwencją zasady, iż to skarżący jest uprawniony do dysponowania wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd I instancji. Tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 in fine p.p.s.a.) sąd może odstąpić od obowiązku umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Warto wyjaśnić, iż skutkiem umorzenia postępowania jest uchylenie wszystkich dokonanych czynności oraz nie prowadzenie tego postępowania. W opinii sądu w niniejszym postępowaniu nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 60 in fine p.p.s.a., które uniemożliwiałyby sądowi umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie nie ulega również wątpliwości, iż zaskarżone rozstrzygnięcie wyeliminowano z obrotu prawnego. Stosownie więc do zasady związania sądu cofnięciem skargi w tej sytuacji sąd jest obowiązany umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. m.ch.