II SA/Łd 117/25

Dnia 12 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2025 roku nr 9/I/2025 w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej wszczęcia postępowania naprawczego "przepustu" postanawia: odrzucić skargę. ał J. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2025 roku nr 9/I/2025 w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej wszczęcia postępowania naprawczego "przepustu". Postanowieniem tym organ rozpatrzył ponaglenie skarżącego na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zgierzu z dnia 7 stycznia 2025 r. Postanowienie organu zawierało pouczenie o prawie wniesienia skargi do tutejszego Sądu "po wyczerpaniu trybu wskazanego w art. 37 k.p.a.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił postanowienie mające swoją podstawę w art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) - dalej jako "k.p.a.". Należy w tym miejscu wskazać, że wniesione ponaglenie jest w istocie podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. Postanowienie wydawane w następstwie jego rozpatrzenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie głównej i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (zob. art. 141 § 1 k.p.a.). W świetle powyższego wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 6 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Nie zmienia tego wprowadzające w błąd pouczenie organu o prawie wniesienia skargi na postanowienie, bowiem nie nadaje ono żadnych praw podmiotowych w tym zakresie. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w postanowieniu. ds