II SA/Łd 1186/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uzupełnienia postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł. Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uzupełnienia co do prawa pouczenia - postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi. Organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] znak: [...]odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ulicy A ulicy B. W uzasadnieniu tegoż postanowienia omyłkowo pominięto akapit dotyczący prawidłowego toku postępowania administracyjnego związanego z możliwościami skorzystania z przysługujących stronie środków zaskarżenia. Zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...] uzupełniono postanowienie z dnia [...] w tym zakresie. W ocenie organu administracji zaskarżone postanowienie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia nie stanowi samoistnego aktu administracyjnego i wobec tego zasadne jest odrzucenie jako niedopuszczalnej przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej w dalszej części jako "p.p.s.a" zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Art. 3 § 3 określa, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uzupełnienia - co do prawa pouczenia - postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Stosownie do art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 ze zm. ), dalej "K.p.a". strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1 (§ 1 a). Ponadto, z brzmienia § 1b wynika, że uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Na mocy art. 126 K.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio art. 111 K.p.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że orzeczenie o uzupełnieniu nie ma samodzielnego bytu prawnego, a pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domagała się strona. Postanowienie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnieniu dzieli losy tegoż aktu administracyjnego w szczególności w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) (vide postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 62/10, wyroki WSA: w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2034/12, w Bydgoszczy dnia 29 maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 252/13, dostępne w CBOSA pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji (postanowienia) nie służy zażalenie, nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty. W rezultacie orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia (decyzji) nie podlega zaskarżeniu na drodze postępowania administracyjnego ani nie stanowi rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., które pozwalałoby na kontrolę sądowoadministracyjną takiego orzeczenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji. a.bł.