II SA/Łd 1188/13

Dnia 5 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2014 roku sprawy ze skargi P. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego oddala skargę. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...], Nr [...], działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez P. R. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...]. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych organ pierwszej instancji, decyzją z dnia 10 września 2013 roku, orzekł o odmowie przyznania P. R. zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup leków w miesiącu wrześniu 2013 roku. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało doręczone stronie dnia 18 września 2013 roku. W dniu 4 października 2013 roku P. R. wniósł odwołanie, podnosząc argumenty merytoryczne skierowane przeciwko decyzji o odmowie przyznania zasiłku celowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazując, iż zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie dnia 18 września 2013 roku. W tej sytuacji ostatnim dniem terminu na złożenie odwołania był dzień 2 października 2013 roku, tymczasem strona wniosła odwołanie dopiero w dniu 4 października 2013 roku. Strona nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i dlatego rozstrzygnięto jak wyżej. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. R.i podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i zdrowotnej. Otrzymuje rentę inwalidzką, mieszka samotnie w lokalu socjalnym i jest osobą niepełnosprawną, choruje przewlekle na astmę i zaburzenia somatyczne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie przejmuje, zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu orzekającego z punktu widzenia kryterium legalności. W tej sytuacji podkreślić należy, że sąd nie ma uprawnień do badania legalności decyzji organu pierwszej instancji o odmowie przyznania zasiłku celowego. Stosownie do uregulowania art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala. W stanie faktycznym niniejszej sprawy organ drugiej instancji zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji o odmowie przyznania zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup leków. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia. Bezspornym w sprawie jest to, iż decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącemu w dniu 18 września 2013 roku. Zatem czternastodniowy termin do złożenia odwołania upłynął z dniem 2 października 2013 roku. Tymczasem odwołanie, jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, zostało przez skarżącego złożone w organie odwoławczym dnia 4 października 2013 roku, czyli z uchybieniem terminu do jego wniesienia, czego skarżący nie podważa. Warto podkreślić, że kwestionowana w odwołaniu decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pouczenie to wskazywało, iż odwołanie należy skierować do organu odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Wskazać należy, że strona, która uchybiła terminowi do dokonania określonej czynności może złożyć w organie wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania, co wynika wprost z treści przepisu art. 58 i 59 k.p.a. Jednakże z treści odwołania skarżącego nie da się wyprowadzić wniosku, że miał on zamiar wnieść o przywrócenie terminu. Nie zawarł on również żadnej informacji wskazującej na świadomość uchybienia terminu. W tak ustalonym stanie faktycznym – w szczególności wobec tego, że uchybienie terminu było niewątpliwe, a pouczenie zawarte w treści decyzji było prawidłowe – organ drugiej instancji był zobowiązany do stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania, na podstawie art. 134 k.p.a. Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa, tym samym nie dopatrzył się naruszenia przepisów w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi. LS