II SA/Łd 119/15

Dnia 17 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. N. i G. N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. N. i G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego poprzez odtworzenie rowu p o s t a n a w i a: - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu od skargi. a.bł. E. N. i G. N. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego poprzez odtworzenie rowu. Jednocześnie z wniesieniem skargi pełnomocnik skarżących – adw. M. W. uiścił kwotę 100 (sto) zł tytułem wpisu od skargi. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lutego 2015 roku pełnomocnik skarżących został wezwany – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego – G. N. oraz do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 200 (dwieście) zł. Zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 20 lutego 2015 roku. W dniu 23 lutego 2015 roku pełnomocnik uiścił tytułem uzupełnienia wpisu od skargi kwotę 100 (sto) zł, a następnie – w dniu 24 lutego 2015 roku – złożył pełnomocnictwo do działania w imieniu G. N.. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 20 marca 2015 roku odrzucił skargę E. N. i G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. W dniu 31 marca 2015 roku pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi podkreślając, iż uzupełnił on wpis od skargi o kwotę 100 zł, a nie 200 zł, działając pod wpływem błędu. Pełnomocnik zarządzenie z dnia 12 lutego 2015 roku zrozumiał w taki sposób, że winien uzupełnić wpis od skargi o kwotę 100 zł, do wysokości 200 zł, a nie o kwotę 200 zł do wysokości 300 zł. Jednocześnie pełnomocnik po lekturze zarządzenia nie miał wątpliwości w zakresie jego treści, dlatego go nie weryfikował w sekretariacie wydziału, ani w przepisach prawa. Nieuiszczenie wpisu w pełnej wysokości – zdaniem autora wniosku – nie było działaniem zawinionym, a wynikało z odmiennego zrozumienia treści zarządzenia usprawiedliwionego konstrukcją tegoż zarządzenia. Na brak zawinienia wskazuje także uiszczenie w terminie wpisu w części, bowiem nie byłoby logicznym uzupełnianie opłaty jedynie w części, gdyż to nie konwalidowałoby wady pisma. W konkluzji pełnomocnik wskazał, iż informację o pomyłce powziął z treści postanowienia o odrzuceniu skargi, które otrzymał w dniu 31 marca 2015 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z unormowania przepisu art. 86 i 87 P.p.s.a. wynika, iż aby Sąd przywrócił termin niezbędnym jest spełnienie kumulatywnie 4 przesłanek, a mianowicie: 1. przywrócenie terminu możliwe jest jedynie na wniosek strony (vide art. 86 § 1 zd. I i art. 87 § 1 P.p.s.a.); 2. pismo z wnioskiem należy złożyć w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.); 3. w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.); 4. wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, której niedokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Konstatując, przywrócenie terminu m. in. do uiszczenia wpisu od skargi, czy też jego uzupełnienia, może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. W stanie faktycznym sprawy, pełnomocnik skarżących w osobie adwokata w treści wniosku o przywrócenie wskazał, iż zarządzenie z dnia 12 lutego 2015 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu zrozumiał w taki sposób, że powinien uiścić kwotę 100 zł uzupełniając wpis sądowy do kwoty 200 zł, a nie uiścić 200 zł by uzupełnić wpis do wysokości 300 zł. Wynika z tego, iż pełnomocnik błędnie zrozumiał treść zarządzenia z dnia 12 lutego 2015 roku. Uwzględniając to, iż strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, argument błędnego zrozumienia nie może wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Innymi słowy, profesjonalny pełnomocnik nie może powoływać się na błędne zrozumienie treści pisma, szczególnie gdy w treści tegoż pisma wskazano konkretnie podstawę prawną, której lektura pozwoliłaby na wyeliminowanie niejasności. W kategoriach niedbalstwa, które wyklucza przywrócenie terminu należy rozpatrywać zaniechanie lektury wskazanego w treści zarządzenia przepisu. Oceny w tym zakresie nie zmienia także okoliczność, iż o wadliwym zrozumieniu treści zarządzenia pełnomocnik powziął wiadomość dopiero z treści postanowienia o odrzuceniu skargi. Podkreślić bowiem wypada, iż profesjonalny pełnomocnik obowiązany jest do dołożenia szczególnej staranności w wywiązaniu się z obowiązku dopełnienia czynności prawnych za stronę. Osoby, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron, zobowiązane są do zachowania podwyższonej staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. Kryterium należytej staranności jest zwielokrotnione z racji tego, że adwokat posiada stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowych zapewniających prawidłowe prowadzenie sprawy (por. np. postanowienia NSA z dnia 17 maja 2012 roku, I OZ 339/12, z dnia 20 kwietnia 2011 roku, II GZ 199/11; dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze sąd stwierdził, iż pełnomocnik skarżących nie uwiarygodnił stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca uiszczenie w terminie wpisu w pełnej wysokości była od niego niezależna. Także stwierdzić należy, iż pełnomocnik nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu sprawy, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w pełnej wysokości. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. a.bł.