II SA/Łd 120/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-02-27
Skład orzekający: Renata Kubot-Szustowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę tarasu w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, takiego jak taras, samo w sobie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, głównie w postaci utraty poniesionych nakładów finansowych. W związku z tym, sąd administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeśli zostanie to wykazane we wniosku.Stan faktyczny
B. P. zaskarżyła decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazującą rozbiórkę tarasu. Pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że rozbiórka wiąże się z ryzykiem znacznej szkody finansowej i trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ skarżąca poniosła nakłady na budowę tarasu, które mogłyby zostać zniweczone.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2018 roku wniosku B. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tarasu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A.B.
B. P. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki tarasu.
W treści skargi pełnomocnik B. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że nakazanie rozbiórki tarasu wiąże się z ryzykiem wyrządzenia znacznej szkody, jednocześnie powodując trudne do odwrócenia skutki. Podniesiono, że skarżąca poniosła spore nakłady w związku z budową tarasu, który na podstawie zaskarżonej decyzji ma zostać zdemontowany. Wykonanie decyzji, przy potencjalnym późniejszym jej uchyleniu przez sąd, sprawiłoby, że nakłady poniesione przez skarżącą na budowę tarasu zostałby zniweczone, a sam proces odbudowy wiązałby się ponownie ze sporym wydatkiem ze strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369) – w skrócie: "P.p.s.a." – po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu winny być bowiem oceniane indywidualnie w każdej sprawie.
Przedmiotem niniejszego wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę tarasu, w związku z czym należy stwierdzić, iż decyzja ta ma niewątpliwie przymiot wykonalności. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż co do zasady wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację, a także z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2012r., sygn. akt II OSK 385/12 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W ocenie sądu już sam przedmiot wniosku w sposób wystarczający uprawdopodobnia wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozbiórka spornego tarasu przed rozpoznaniem sprawy przez sąd może nie tylko narazić skarżącą na straty finansowe, ale także sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielenie inwestorce obiektu ochrony sądowej może okazać się zbyt późne, a przy tym iluzoryczne.
Należy jednak podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania.
W tej sytuacji, sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
A.B.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło