II SA/Łd 1207/13

PostanowienieWSA w Łodzi2014-04-04

Skład orzekający: Barbara Rymaszewska, Arkadiusz Blewązka, Renata Kubot-Szustowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie, gdy organ administracji publicznej, działając w trybie autokontroli, uwzględnił skargę strony w całości przed rozprawą?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie, gdy organ administracji publicznej, działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił skargę strony w całości przed rozprawą, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona A. K. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., która utrzymała w mocy decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Organ odwoławczy uznał, że skarżąca nie spełnia warunku rezygnacji z zatrudnienia, ponieważ była już osobą bezrobotną. Następnie, pismem z dnia 14 marca 2014r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało o uwzględnieniu skargi w trybie autokontroli, uchylając własną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz przyznając skarżącej specjalny zasiłek opiekuńczy. W związku z tym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 4 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Protokolant st. sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2014 roku sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu odwołania A. K., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...], nr [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, organ pierwszej instancji, po rozpoznaniu wniosku A. K., decyzją z dnia [...] orzekł o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny – mężem L. K. Po rozpoznaniu odwołania A. K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wspomnianą na wstępie decyzją, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wskazując następnie, iż specjalny zasiłek opiekuńczy jest świadczeniem przysługującym osobie rezygnującej z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Jak podkreślił organ, warunkiem przyznania świadczenia jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W ocenie organu, odwołująca nie spełnia tego warunku, bowiem od września 2010r. jest ona osobą bezrobotną, zatem ustanie zatrudnienia w jej przypadku nie miało związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym mężem. A. K. wniosła skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję argumentując, że pobierała świadczenie pielęgnacyjne w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym mężem przyznawane według starych przepisów. Stan zdrowia męża skarżącej nie poprawia się, a sytuacja finansowa rodziny znacznie się pogorszyła. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 14 marca 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wskazało, iż skarga A. K. została uwzględniona, bowiem decyzją z dnia [...], nr [...] organ ten uchylił własną wcześniejszą decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] i przyznał skarżącej świadczenie w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad mężem – L. K. w kwocie 520 zł miesięcznie na okres od dnia 1 lipca do dnia 31 października 2013r. W związku z tym organ wniósł o umorzenie postępowania. Do pisma dołączono kserokopię decyzji oraz potwierdzenie jej doręczenia stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż zgodnie z regulacją art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Warunkiem koniecznym skorzystania z możliwości przeprowadzenia autokontroli w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. jest uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków (żądań) skargi, jak i wskazanej w niej podstawy prawnej. Jedynie wówczas można mówić o uwzględnieniu skargi w całości. Podsumowując, przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. daje organowi możliwość zbadania zasadności skargi, tak jak to czyni sąd administracyjny, ale pod dwoma warunkami. Po pierwsze organ musi uwzględnić skargę w całości, po drugie zaś musi to uczynić do dnia rozpoczęcia rozprawy. W stanie faktycznym sprawy nie ulega wątpliwości, iż skarga A. K. została uwzględniona przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Potwierdza to załączona do akt administracyjnych decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]. Mocą tej decyzji organ uchylił własną wcześniejszą decyzję będącą przedmiotem skargi do sądu administracyjnego oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz przyznał skarżącej świadczenie w postaci specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem na bieżący okres zasiłkowy. Bezsporne jest to, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego wydane w trybie autokontroli zostało doręczone skarżącej oraz to, iż zawierało stosowne pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie to zostało także wydane do dnia rozprawy wyznaczonej w spawie niniejszej na dzień 4 kwietnia 2014r. W tych okolicznościach należało uznać za uzasadnione umorzenie postępowania w niniejszej sprawie (art. 54 § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) d.r.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło