II SA/Łd 1208/10

Dnia 8 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 1208/10 Uzasadnienie J.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Jednocześnie skarżąca wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Skarżąca posiada dom o powierzchni 90 m kw. oraz gospodarstwo rolne o powierzchni 5,61 ha. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 3.038,96 złotych oraz z gospodarstwa rolnego. W uzasadnieniu skarżąca podała, że rodzina znajduje się w trudnej sytuacji materialnej spowodowanej pogorszeniem stanu zdrowia zarówno jej, jak i męża. W piśmie z dnia 30 listopada 2010 r. skarżąca przedstawiła zestawienie osiąganych rocznie dochodów (3.220 złotych) oraz niezbędnych wydatków (3.190 złotych), na które składają się koszty utrzymania własnego, jak i prowadzenia gospodarstwa. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Poza sporem pozostaje fakt, że skarżąca wraz z mężem otrzymują regularne dochody z tytułu emerytury w łącznej wysokości 3.038 złotych. Skarżąca prowadzi również gospodarstwo rolne, którego utrzymanie w związku z suszą i chorobą trzody chlewnej przyniosło straty. Biorąc zatem powyższe pod uwagę, a także wysokość ponoszonych przez stronę niezbędnych wydatków, należało uznać, że kwota deklarowanych dochodów nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG